Emperyalizm, bir ülke kaynaklarını yemek amacıyla aldığı kendi gizli kararlarını, o ülkeye dostmuş gibi davranarak uygulatır. Uygulamaya geçirmek için de o ülke yönetiminin sorgusuz itaatine gereksinimi vardır.

Yöneteni öncelikle seçer ve seçtiğini o ülke halkına seçtirir. Böylece ülke kaynakları, sorgusuz sualsiz emperyalist gücün cebine şırıl şırıl akar.

Seçtiğini seçtirmek için ülkede halkın inancını kendi seçtiğine yönlendirmek zorundadır. Gereği neyse yapılır elbette... Olaylar, ekonomik sorunlar, para akışları, swaplar ayrı ayrı birer inanç kaynağıdır. Bunlardan kimin kazandığı halkın tartışması konusu değildir. Halk, geldiğimiz günlerde sosyal medya ve yönlendirilmiş yandaş televizyon kanalları ile ikna edilir.

Böylece, seçtiğini seçtirir ve iç içe olduğu yönetimle cepsel ilişkiler başlar. Onlarla iç içe bir gelecek yolu açılır.

İstemediği muhalefeti ele geçirmek de emperyalizmin amaçlarından biridir. Emperyalizm önceleri göz diktiği kaynakları ele geçirmek için gider, savaşır ve alırdı. Sonraları baktı ki bu savaşta her zaman az da olsa insan kaybı ve maddi zarar var, bir başka çözüm yolu yarattı.

İki komşu ülkenin bütün kaynaklarını ele geçirmek için ikisi ile de dostluk........

© Cumhuriyet