“Tehlikeli İlişkiler”, Stephen Frears’ın... Glenn Close, John Malkovich, Michelle Pfeiffer, Uma Thurman gibi beyazperde devlerini bir araya getiren; aşk, güç, intikam oyunlarını konu alan muhteşem bir sinema klasiği idi.

Bugün, Trump-Meloni misali fırtınalı ilişkileri tarif etmek için kullanılıyor.

Yaşama yalnız “güç-intikam” denklemleri açısından bakan Trump, dost ve müttefik tanımıyor.

Gözden çıkardığını, işine geldiği ilk anda siliyor, bozuk para gibi harcıyor. İtalya Başbakanı Meloni’ye de bu oldu. O Meloni ki 2025 başında Trump’ın ikinci “başkanlık yemin ve devir teslim” törenine davet edilen tek Avrupalı liderdi.

ABD başkanı onun için “şahane kadın”, “şahane lider” tanımlarını kullanmaktan kaçınmıyor; Meloni’nin şahsında İtalya’ya ilanı aşk ediyordu.

Meloni de beri yandan MAGA’cıların Avrupa’daki merkez üssü olagelmişti.

Steve Bannon ve Elon Musk gibi MAGA ideolojisinin ağababalarını Roma’da ağırlıyor, bu isimlerin İtalya üzerinden tüm Avrupa aşırı sağ bağlantıları ve de ağlarının maddi-manevi örgütlemesine destek, geçit veriyordu.

Al gülüm ver gülüm... Yeme de yanında yat durumları.

Ne ki bu ballı börek ilişkiler, İran savaşını kaybeden Trump’ın acayip ekşimesi ve “Avrupa’dan gereken desteği görmedim” yakınmalarıyla “günah keçisi” olarak en yakınındaki Avrupalı lider Meloni’ye yüklenmesiyle birden sirkeye döndü.

Haziran ortasındaki G7 zirvesi ardından Trump, Meloni için “Ben onunla konuşmak zorunda dahi değilim. Ama benimle fotoğraf çektirmek için çok yalvardı. Ona acıdım” sözlerini kullanmaktan geri kalmadı.

Meloni de akabinde bu aşağılamaya, “Külliyen yalan! Ne ben ne........

© Cumhuriyet