Yeni eğitim öğretim yılı başladı. Milyonlarca öğrenci için aynı zil çaldı.

Ancak aynı zil, her çocuk için aynı eğitimin başladığı anlamına gelmiyor.

Anayasa’nın 42. maddesi açıktır: “İlköğretim, kız ve erkek bütün vatandaşlar için zorunludur ve Devlet okullarında parasızdır.”

Peki bugün “parasız eğitim” yalnızca okul ücreti alınmamasıyla tanımlanabilir mi?

Bir çocuğun mahallesinde okul olması, o çocuğun eğitime erişebildiğini göstermeye artık yetmiyor. Ulaşım, beslenme, kırtasiye, kitap dışındaki eğitim materyalleri, internet ve dijital araçlar, hatta evde ders çalışılabilecek fiziksel bir alan; eğitime erişimin görünmeyen maliyetlerini oluşturuyor.

Dolayısıyla mesele yalnızca okullaşma değil.

Mesele, çocuğun o eğitimi sürdürebilecek koşullara sahip olup olmadığı.

UNICEF’in Türkiye’de okul dışında kalan çocuklara ilişkin analizinde de sorun yalnızca okul sayısıyla açıklanmıyor. Engeli olan çocuklar, çocuk işçiliğine maruz kalanlar, erken yaşta ve zorla evlilik riskiyle karşılaşanlar ve göçten etkilenen çocuklar, eğitime erişimde kalıcı engellerle karşılaşan........

© Cumhuriyet