1970’lerdi, ailece İstanbul’dan İzmir’e trenle gitmeye karar verdik. Önce Bandırma’ya vapur, sonra bağlantılı İzmir treni. Babam, yanımıza çok sayıda gazete aldı. Sabahın ilk ışıklarıyla Balıkesir-Soma arasındaki hemzemin geçide girdiğimizde yanımızdaki gazeteleri, kenarda bekleyen çoğu çocuk yurttaşlara attık, elbette nazikçe! Çünkü o yıllarda gazete dağıtımı sağlıklı değildi, ailece okuduğumuz Cumhuriyet, Milliyet, Hürriyet altın değerindeydi taşra için. 14- 15 saat sürmüştü yolculuk. Geçenlerde bir dostum nostalji yapıp İzmir’e trenle gitmek istemiş, o da benzer saatte üstelik iki aktarma ile varmış vapur keyfi yaşamadan!

Aradan 50 yıl geçmiş ama bizim trenler hızlanamamış. İstanbul-Ankara hattıyla bazı pilot bölgelerde hızlı o kadar! İstanbul’dan, Ankara’dan Antalya’ya, İzmir’e direkt hat yok, çoğu yere aktarmalı, o da yarısı hızlı, yarısı şimendiferle gidiliyor! Onuncu Yıl Marşı’mızdaki “Demir ağlarla ördük anayurdu dört baştan” dizesinin gerisi gelmemiş!

Konu nereden açıldı? Geçenlerde yapişlet-devret modeliyle yapılan Ankara Yüksek Hızlı Tren (YHT) Garı’nın tam kapasiteye geçememesi nedeniyle inşaatçı firmalara devlet kasasından ödeme yapıldığı ve oluşan kamu zararı gündeme geldi! Cengiz Holding, Kolin ve Limak ortaklığında 235 milyon dolara inşa edilen gar, hizmete girdiği 2016’dan bugüne kadar 20 milyona yakın yurttaşa hizmet vermiş. Garanti edilen yolcu sayısı 50 milyon. Yanılma payı yüzde 70. Aradaki farkı devlet ödüyor!

Peki niye işlemiyor Ankara garı? Çünkü kara tren dahil günlük sefer sayısı 25, bilemediniz 30! Zarar etmemesi için en az........

© Cumhuriyet