Benim için yazın bitişi her zaman biraz hüzünlü olmuştur. Belki de yazın kendisinden çok, yazla birlikte gelen o sınırsızlık hissini seviyorum. Geç saatlere kadar aydınlık olan akşamları, plansızca çıkılan yürüyüşleri, deniz kokusunu, güneşin tenimizde bıraktığı sıcaklığı… Yaz bitince yalnızca hava serinlemiyor; insanın içindeki o “daha çok zamanımız var” duygusu da yavaş yavaş yerini başka bir telaşa bırakıyor.

Ama şu sıralar havanın bir türlü karar verememesi hoşuma da gidiyor doğrusu. Çünkü belki de mevsimlerin değişimi bize hayatın kendisini hatırlatıyor. Her şey bir anda bitmiyor. Bazı şeyler yavaş yavaş geride kalıyor. Tıpkı yaz gibi…

Bir sabah uyanıyorsunuz, hava serin. “Tamam, sonbahar geldi” diyorsunuz. Ertesi gün güneş tepede. Bir bakıyorsunuz, hâlâ yazlık elbiselerinizi kaldırmak için erken. Dolabın bir köşesinde........

© CNN Türk