Devlet nedir, ideal devlet nedir, devlet sınıflı toplumların eseri ve esiri midir, olmazsa ne olur ve benzer konular hakkında filozoflar çok tartıştı. Günümüz Lübnan’ı, Eflatun’un “ya filozoflar hükümdar ya da hükümdarlar filozof olmalı ideali ile yönetilen adil devlet” modelinden tamamen uzak, Thomas Hobbes’un korktuğu ve tanımladığı “doğa durumu” ile “başarısız devlet” gerçekliğine çok daha yakın bir yapı sergilemektedir.

‘MEZHEPSEL KOTA’ SİSTEMİ

Başarısız devlet modelini Lübnan’a Eylül 1920’de tesis edenler Büyük Ortadoğu Projesi’nin ilkel modelini uygulayan İngiltere ve Fransa emperyalist devletleriyle uluslararası siyonist örgüttür. Lübnan’da başarısız devlet modeli Mayıs 1926’da aynı kuvvetlerin hazırladığı anayasa ile teminat altına alındı.

Lübnan, “mezhepsel kota” (konsosyonel) sistemiyle yönetilmektedir. Lübnan’da yönetim, 1943’ten beri dini mezhep kotalarına göre dağıtılır (Cumhurbaşkanı Maruni Hristiyan, Başbakan Sünni, Meclis Başkanı Şii olmak zorundadır). Ülkedeki tüm etnik grup ve mezheplerin nüfus oranına göre belirlenen Lübnan Temsilciler Meclisi toplam 128 sandalyeden oluşmaktadır.

Ülkede resmi olarak tanınan 18 dini cemaatin tamamı mecliste doğrudan ayrı bir kontenjanla temsil edilmemekle birlikte, 11 ana gruba özel sandalye dağıtımı yapılır ve geriye kalan küçük topluluklar tek bir ortak kota altında birleştirilir. 1989 yılında Suudi Arabistan’da imzalanan Taif Anlaşması uyarınca meclis koltukları yüzde 50 Müslüman ve yüzde 50 Hristiyan olacak şekilde tam eşitlikle (64’e 64) paylaştırılmıştır.

Sandalye dağılımı mezheplere göre şu şekildedir: Müslüman ve Dürzi kontenjanı (64 Sandalye); Sünni: 27 sandalye, Şii: 27 sandalye, Dürzi: 8 sandalye, Alevi: 2 sandalye. Hristiyan kontenjanı (64 Sandalye); Maruni Hristiyan: 34 sandalye, Rum Ortodoks: 14 sandalye, Rum Katolik: 8 sandalye, Ermeni Ortodoks: 5 sandalye, Ermeni Katolik: 1 sandalye, Protestan: 1 sandalye, Hristiyan Azınlıklar: 1 sandalye (Süryaniler, Keldaniler, Kıptiler ve Latin Katolikler gibi kendi özel kotası olmayan diğer küçük cemaatleri temsil eder).

SADECE HİZBULLAH MEŞRU İLAN EDİLMİŞTİ

Bir devlette o devletin silahlı kuvvetleri dışında bir silahlı kuvvet olabilir mi? Devlet içinde devlet olur mu? Biz Türkiye’de devletin ordusu, polisi dışında PKK’nın IŞİD’in, FETÖ’nün veya başka bir etnik, mezhep, organize suç örgütü, mafya, sınıf veya bir zümrenin silahlı bir gücünü kabul edebilir miyiz?

O halde Lübnan’da neden devletin ordusu dışında Şii Hizbullah’ın bir silahlı gücü var? Bunlar meşru sorular ve yanıtları karmaşık değil, milletin devleti yoksa örgütlerin, mezheplerin, mafyaların, suç örgütlerinin devletçikleri........

© Aydınlık