Η απόλυτη σιωπή κυριάρχησε στα γνωστά κέντρα αποφάσεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ μετά τη δημοσιοποίηση της είδησης περί υπογραφής της τριμερούς αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Πακιστάν, Τουρκίας και Σαουδικής Αραβίας.

Το σουνιτικό μέτωπο ήταν πλέον γεγονός. Όχι πως δεν το γνώριζαν εκεί στον Λευκό Οίκο ή στο πολιτικό γραφείο του Μπενιαμίν Νετανιάχου. Απλώς οι τρεις πρωταγωνιστές δεν ενημέρωσαν τις ΗΠΑ για την τελική διαμόρφωση της συμφωνίας. Ούτε είχαν ενημερώσει πλήρως εκείνες τις ευρωπαϊκές χώρες οι οποίες κατά τεκμήριο διέθεταν κάποια ανεπίσημη πληροφόρηση.

Με το πολιτικό κενό από την de facto ακύρωση της δυνατότητας του σιιτικού Ιράν να επηρεάζει τις εξελίξεις στην Εγγύς και Μέση Ανατολή προκλήθηκε αυτή η ουσιαστική αλλαγή στρατηγικής τριών εκ των βασικών συμμάχων των ΗΠΑ στον ισλαμικό κόσμο. Το πολυπληθές Πακιστάν με το πυρηνικό οπλοστάσιο (η μοναδική χώρα στον ισλαμικό κόσμο με πυρηνικά) η πάμπλουτη Σαουδική Αραβία, η χώρα με τις περισσότερες εξαγωγές υδρογονανθράκων στον κόσμο, τουλάχιστον μέχρι πρότινος, αλλά και η Τουρκία με την εντυπωσιακά ανερχόμενη πολεμική βιομηχανία και τον δεύτερο σε ισχύ στρατό του ΝΑΤΟ, αυτές οι τρεις χώρες αποφάσισαν να συγκροτήσουν μια συμμαχία βλέποντας στο μέλλον. Εκ των πραγμάτων, αυτή η συμφωνία έρχεται να επιβεβαιώσει πως το παραδοσιακό σύστημα ασφάλειας στην Εγγύς και Μέση Ανατολή αλλά και στην Κεντρική Ασία, που ήταν μέχρι σήμερα αμερικανοκεντρικό, δεν είναι σε θέση να εγγυηθεί πλέον την ασφάλεια στις φίλιες προς την Αμερική δυνάμεις.

Οι βασικοί παράγοντες της μεσανατολικής εξίσωσης πείστηκαν για τη διπλωματική αλλά και τη στρατιωτική ανεπάρκεια των ΗΠΑ

Οι βασικοί παράγοντες της μεσανατολικής εξίσωσης πείστηκαν για τη διπλωματική αλλά και τη στρατιωτική ανεπάρκεια των ΗΠΑ

Ο τραγέλαφος που επικράτησε στον Λευκό Οίκο, στο αμερικανικό Υπουργείο Άμυνας και στο State Department από την έναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων κατά του Ιράν και μετά, κατέδειξε την ποσοτική και ποιοτική υποχώρηση της αμερικανικής ισχύος επιρροής στις εξελίξεις. Οι βασικοί παράγοντες της μεσανατολικής εξίσωσης πείστηκαν για τη διπλωματική αλλά και τη στρατιωτική ανεπάρκεια των ΗΠΑ, τουλάχιστον ως προς την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα αλλά και τις στρατηγικές επιλογές του αμερικανικού στρατιωτικού........

© Athens Voice