Aν και το Ρεπουμπλικανικό κόμμα έχει κάθε λόγο να διασπαστεί μπροστά στην εξωφρενική συμπεριφορά του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, επιδεικνύει εκπληκτική ομοιογένεια. Μερικά στελέχη διαφωνούν σιωπηρά με τη γραμμή και τη δημόσια εικόνα του Ντόναλντ, αλλά οι παλιές εσωτερικές τάσεις, όπως εκείνη που εγκαινίασε ο Νέλσον Ροκφέλλερ —κυβερνήτης της Νέας Υόρκης (1959-1973) και αντιπρόεδρος των ΗΠΑ (1974-1977)— έχουν ατονήσει. Μαζί με τη δημογραφική σύνθεση του Grand Old Party, τις τελευταίες δεκαετίες έχουν γίνει μετατοπίσεις σε ολόκληρο το πολιτικό τοπίο: οι συντηρητικοί, θρησκευόμενοι Δημοκρατικοί του Νότου που είχαν ξεμείνει στο Δημοκρατικό κόμμα από την εποχή όπου εξέφραζε τη λευκή υπεροχή, καθώς και όλες οι αμφιταλαντευόμενες τάσεις των Δημοκρατικών, όπως οι Blue Dogs, έχουν απορροφηθεί προ πολλού από τους Ρεπουμπλικανούς. Όσο για την παλιά διαίρεση Βορρά-Νότου, έχει αντικατασταθεί από εκείνη ανάμεσα στις παράκτιες περιοχές της Ανατολής και της Δύσης (την επικράτεια των αριστεροφιλελεύθερων) και στην ενδοχώρα (την επικράτεια των υπεπατριωτών, ευσεβών και κοινωνικά συντηρητικών). Οι επονομαζόμενοι «Ρεπουμπλικανοί του Ροκφέλλερ» είχαν νόημα σε μια διαίρεση Βορρά-Νότου: εκπροσωπούσαν βορειοανατολικές πολιτείες και βιομηχανικές πόλεις της Μεσοδυτικής Αμερικής· στον Νότο και στη Δύση ήταν σπάνιοι. Αν και συχνά ευθυγραμμίζονταν με τους Δημοκρατικούς, στην πραγματικότητα έρχονταν από μακριά, από την παράδοση των Ουίγων — και ως συνεχιστές των Ουίγων, συγκρούονταν με τη σκληρή δεξιά του Ρεπουμπλικανικού κόμματος.

Παρ’ όλ’ αυτά, πολλά πράγματα παραμένουν όμοια με τον 20ό αιώνα όταν ο Νέλσον Ροκφέλλερ ενσάρκωνε το Κατεστημένο της Ανατολικής Ακτής με το μυθικό πλέγμα πλούτου, επιρροής και συγκαταβατικής καλοσύνης —το τρίπτυχο της αριστεροφιλελεύθερης ελίτ που επικράτησε στις ΗΠΑ από το τέλος της δεκαετίας του 1960. Στην αριστεροσύνη εκείνης της εποχής απάντησε αρχικά η πτέρυγα του Barry Goldwater και αργότερα η ενθουσιώδης «συντηρητική επανάσταση» του Ρόναλντ Ρέιγκαν η οποία συνέβαλε στην ομοιομορφία των Ρεπουμπλικανών, ενώ η μετριοπαθής τάση απαξιώθηκε κατηγορούμενη για δημοσιονομικές σπατάλες και υπερβολική στήριξη στους αγώνες για τα πολιτικά δικαιώματα. Σε εθνικό επίπεδο, ο τελευταίος σημαντικός υποψήφιος για την προεδρία από τη αυτή τη «φιλελεύθερη»........

© Athens Voice