Her insan yaşadığı zamanın, üzerinde doğup büyüdüğü toprağın, bir arada yaşadığı insanların, halkının, ona devrolunan tarihin hikâyesini etinde teninde taşır ama işte bazıları bütün bunların damgasıyla daha bir başka mühürleniyor, yazgının kendisi oluyor, bir tecessüm halini alıyor. Abdürrahim Armen Zorarslan Demirciyan da işte öylelerinden oldu. İsminin uzunluğu Meksikalılığından değil, Kürt, Türk, Ermeni kader ve keder üçgenini o küçük bedeninde, İsa çarmıhını o yürüdükçe uzaklaşan, yolu gitgide uzayan Golgotha tepesine doğru nasıl sırtlandıysa öyle vakarla yüklenmesinin işareti. Tecessüm, yazgı, damga, Golgotha dedim diye büyük bir insandan, kocaman bir adamdan bahsettiğimi düşünmeyin, tarihin bütün büyük hikâyelerini yazan ama büyüklükle işi olmayan o küçük insanlardandı, toprakta karınca, suda balık, havada kuş kadar çok olanlardan.

2008’de Aras Yayıncılık adına William Saroyan’la ilgili bir sergi kurmak için gitmiştim Diyarbakır’a. Koşup geldi. Susamış gibi. O zaman anlamadığım, heyecanının, gizlenmemiş, saklanmamış, kanlı canlı, adlı adınca bir Ermeni görmenin sevincinden geldiğiydi. Hep öyle yapacaktı, yolumuz Diyarbakır’a ne zaman düşse, ondan, babasından, nine dedelerinden alınan kimliği taşıyanların yanına süratle ama sessiz sedasız sokulacak, taptaze bir ormanın havasını içine çeker gibi, zülal bir suyu yudumlar gibi duracaktı yanımızda. Bir ihtiyacınız mı var, koşacak, yorgun musunuz, size sandalyesini verecek, aç mısınız, koşup evden yiyecek bir şeyler getirecek, kitap mı taşınması gerekiyor, yüklenecek, çayınızı kahvenizi eksik etmeyecek, sonra ellerini önünde kavuşturup yine yanınızda duracak, ta ki yeni bir ihtiyacınız olduğunu hissedene kadar, sonra yine koşup aynı telaş ve sessizliğiyle onu da halledecek, gene yanınıza gelip ellerini birleştirip ayakta dikilecek. Arada gözleri parlayarak ailesinin hikâyesini, yeni keşfettiği bilmem hangi memleketteki bir akrabasıyla nasıl iletişim kurduğunu anlatacak, öğrendiği bir Ermenice kelimeyi gururla söyleyecek, boyu boyunu geçmiş güzel oğlunu gelip tanıtacak, sonra gene hemen fısıldayarak soracak, o her nasılsa hem Türkçe, hem Ermenice, hem Kürtçe olabilen diliyle: Bir ihtiyacın, bir arzun var mı........

© Agos