Hüznün, kederin, sıkıntının, karmaşanın, acının, kavganın, kadına yönelik baskının, saldırıların, kıyımın, sömürünün, tüm kötücül olayların yaşandığı bir yılın son günündeyiz! Kapıda, pencerede, avluda bizi bekleyen aydınlık bir geleceği görememe kuşkusunu yaşıyoruz toplumca.

Umuda tutunuyoruz, umut direncimizi sürdürmek için çabalıyoruz; ama umut yorgun, umut yaralı, umut kırık!

Bunca kırılmalarına karşın yine de tek dayanağımız, direneceğimiz kale yine umut…

Benim de Amerika’da son birkaç günüm. Burada olduğum 70 günün içinde ülkemin gündeminden hiç kopmadım.

Üzüldüm, acılandım, yandım, dertlendim, kaygılandım!

***

Yeni elbette güzelliği, diriliği, aydınlık düşünceleri, düşleri, sevinçleri, heyecanları, umutları taşır içinde.

Yeninin peşinde koşarken, bilgisayarda dosyalarımı karıştırırken, taslak olarak kalmış “YENİ” şiirimle karşılaştım:

“Yeni bir nedendir / yapılanır evlerde sokaklarda alanlarda

yeni, bir başlangıçtır, diridir / dini yoktur, ama güvenir insanına

eskiyi indirir tahtından / kurar kendi erkini

yeni sevinç / yeni heyecan / yeni coşku

yakışır insanına / sözü ince / sözü sevgi / sözü devrimce

ey kokuşmuşluğun çığırtkanları........

© 9 Eylül Gazetesi