Soykırımcı İsrail’in en büyük hamisi Trump, Erdoğan için, “Bölgede size güveniyoruz... Bölgesel politikalarımızda sizinle birlikte çalışacağız.” derken, bölgeye sömürge valisi olarak atadığı Tom Barrack’tan da “olağanüstü iş yapmasını beklediğini” açıkladı.

Barrack da az zamanda çok “iş” başardı.

“Kürtlerle ilgili aksilikleri” Lozan’a dayandırdı...

Türkiye’nin bölgede “merkez noktası” olabileceğini belirtirken, “Osmanlı İmparatorluğu’ndaki millet sistemini” önerdi...

Hazar Denizi’nden Akdeniz’e uzanan bir hat çizip Kıbrıs’ı “sağlıklı bir vücudun ortasındaki apse”ye benzetirken, “1919’dan beri ulus devletler tarafından engellendiklerini” itiraf etti...

Erdoğan’a gelelim.

Suriye’de HTŞ lideri Colani/Şara’nın yönetime gelmesi, bölgedeki gelişmeler ve PKK açılımı merkezli konuşmalarında sık sık “Türk, Kürt, Arap birliğini” dillendirip şunları söyledi:

- “Birinci Dünya Savaşını kaybettik, aramıza sınırlar çizildi, duvarlar örüldü. Ne zaman ayrıldık; kaybettik, yenildik... Bunlar, ümmet bilinci nedir ne değildir, bunu bilmezler.”

- “Türkler, Kürtler, Araplar tarihte olduğu gibi birleşerek, tek yürek olarak, aynı istikamete bakarak bölgemizin sorunlarını birlikte çözeceklerdir. Bizim tek ve ortak bir şemsiyemiz var, o da İslâm kardeşliğidir.”

Tesadüf, iktidarı destekleyen Yeni Şafak’ta dün “diplomatik kaynaklara” dayandırılarak hazırlanmış olan “Orta Doğu’ya Yeni Konsept” başlıklı haber-analizde Erdoğan’ın bu sözleri hatırlatılarak, “Türkiye’nin öncülüğünde, Orta Doğu’nun kendi meselelerini kendi iradesiyle ele alabileceği, kapsayıcı bir bölgesel iş birliği modelinin gerekliliğinin gündeme geldiği” ve “Türkiye’nin, görüşme yaptığı diplomatik muhataplarına bu isteğini aktardığı” vurgulandı. Bu çalışma kapsamında da; “Türkiye ve dünyada sözü geçen Müslüman ülkelerin” bir araya gelip “bir çeşit dayanışma ve entegrasyonu projesini” gerçekleştirmesi hedefleniyormuş.

Bölge ülkelerine kimler hükmediyor, kimin eli kimin cebinde hiç bilmiyoruz ya!..

Buradan Erdoğan ile Ürdün Kralı 2. Abdullah’ın önceki günkü İstanbul Dolmabahçe’de buluşmasına geçelim.

İktidarı destekleyen Milat gazetesi dün şu başlığı attı: “Gel Bakalım Kral”...

Haberin alt başlığında da şöyle denildi:

“Ortadoğu'da ve dünyada rüzgâr İsrail'in tersine döndü. Türkiye ise hızla yükseliyor. Bugüne kadar İsrail'in sözünden çıkmayan Ürdün Kralı, böyle bir dönemde Türkiye'ye geldi.”

Erdoğan’ın misafiri kimmiş; “bugüne kadar İsrail’in sözünden çıkmayan” biriymiş!..

2013’te dönemin Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün davetlisi olarak Ankara’ya geldiğinde, Anıtkabir’deki saygı duruşunda ağlamasıyla hafızalarımıza kazınan Kral 2. Abdullah, bu son ziyaretinde Erdoğan’a Ürdün’ün en önemli nişanı “Hüseyin Bin Ali Nişanı”nı takdim etti.

Erdoğan da, “Şahsıma gösterilen teveccüh için şükranlarımı sunuyorum. Bu nişanı ülkelerimiz ve halklarımız arasındaki derin tarihî bağların somut bir tezahürü olarak görüyor ve kabul ediyorum. Bu müstesna nişanın köklü kardeşlik ve dostluk münasebetlerimizi daha da pekiştireceğine inanıyorum.” dedikten sonra Ürdün Kralı ile görüşmelerinde; “İki ülke dostluğunu kuvvetlendirecek önemli kararlar aldıklarını”, “bölgemizin her metrekaresinde barış, huzur, güvenlik ve istikrarın hâkim olması noktasında hemfikir olduklarını” anlattı. Ayrıca “Doğu Kudüs’teki mukaddes mekânların hamisi olan Ürdün’ün bu alandaki çabalarını takdirle karşıladığını ifade ettiğini” söyledi.

Şu anda bölgemizde en büyük tehdit ABD-İsrail’in İran’a saldırmasıyken, Erdoğan-Kral görüşmesinde buna ilişkin neden tek bir kelime yok?!

Asıl merak ettiğim ise Erdoğan’a verilen o nişandaki Hüseyin Bin Ali’nin kimliği oldu.

“Yeni Türkiye”de tarih yeniden yazılıyor ya; eski AKP milletvekili Yasin Aktay geçen ay Yeni Şafak’taki köşesinde, Osmanlı Devleti’nin yıkılışı konusunun üzerinde yeterince durulmadığını belirtirken, şu iddialarda bulundu:

“Yıllarca kendimize yenilgiyi yakıştıramadığımız için müttefiklerimizin yani Almanların savaşta........

© 12punto