We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

DİYARBAKIR İZLENİMLERİ

3 0 0
22.05.2022

Diyarbakır sokakları ile ilk tanışmam 2005 senesiydi. Şırnak’ta vatani görevimi yapmak için Diyarbakır’da askeri toplama merkezine katılabilmek için havalimanına indiğimde, attığım her adımda bir tedirginlik, esen rüzgarın bedenime dokunduğu her anında, bir endişe vardı. Hani bazılarınız yaşar, evde mutfakta falan, sanki arkanızda biri var hissi. O yıllarda da Diyarbakır sokaklarını adımlarken yaşadığım tam da buydu. Sırtımı gözleyen bir tabanca, tüfek… Askerlik için kestirmiş olduğum saçlar, beyaz tenim, diksiyonum belki de hedef olmamın tek bir sebebi olabilirdi. Ya da tüm bunlar saçma bir fanteziydi. Ama çekindiğim, endişe ettiğim gerçekti. Sokaklar gerilim kokuyordu. 2005-2006 yıllarında defalarca aynı duyguyla kentin sokaklarını tanımaya gayret etmiştim. Her an bir meydanda bomba patlayabilir düşüncesi, her an ıssızlaşmış bir köşede saldırıya uğrama düşünce ve meydan okuyuşu. Ama o yıllarda Diyarbakır hiç de turistik bir duygu vermiyordu. Kimsenin kimseye hoşgörü gösterebileceği bir ortam yoktu. Kent tedirgindi…

Sonra 2013 yılında Altay kulübü yöneticisi olarak Amedspor ile ligin ikinci maçında karşılaşmak için aynı sokaklarda bu sefer de başka bir sevdaya sahip olmanın tedirginliği ile geziyordum. Diyarbakır halkı çok misafirperverdi, gittiğimiz hiçbir yerde bizi üzen biri yoktu. Maç başlarken okunan İstiklal marşını, şeref tribününde sadece İzmir’den gelen Altay yöneticileri okurken belki de spor insanları olarak ilk defa ayrışmıştık. Gittiğimiz çok deplasmanda ‘Burası falanca buradan çıkış yok’........

© Yurt


Get it on Google Play