Mizahın geçmişi insanlığın geçmişi kadar eskidir. İnsanlar beğenmedikleri gidişatı mizah yoluyla eleştirmişlerdir. Daha çok da bu gidişatın sorumlusu olan yöneticileri mizahın konusu yapmışlardır. Önceleri sözlü tepkiler vermişler mizah olarak; fıkralara konu etmişler, türküler yakmışlar, sazlı sözlü anlatımlar geliştirmişler, tekerlemeler üretmişler, hikâyeler anlatmışlar. Tiyatro tarzı doğaçlama seyirlik oyunlar oynamışlar.  Sonra yazılı eserler ortaya koymaya başlamışlar. Daha önce sözlü olarak dile getirdikleri her şeyi yazarak ifade etmeye çalışmışlar. Mizah dergileri çıkarmışar. Eleştirel öyküler kaleme almışlar. Tiyatrolar kurmuşlar ve mizahi oyunlar sahneye koymuşlar. Sonra çizgi ve resim sanatıyla sürdürmüşler eleştirilerini. Karikatürler mizahi mesaj vermede çok etkili olmuş. Basit çizgilerle yöneticileri yerlerinden edecek etkiler oluşturmuşlar.  Süreç devam ederken görsel mizahı üretmiş yöneticilerin yönetimlerini beğenmeyenler. Televizyon programları, sinema filmleri ve bugünün modası sosyal medyayı mizah için ağırlıklı olarak kullanmaya başlamışlar eleştirel diyecekleri olanlar. Mizahın ana unsuru yönettikleri halkı mutlu edemeyen yönetimi ve yöneticileri eleştirmektir. Onların toplumca onaylanmayan uygulamalarını biraz tebessüm katarak yüzlerine vurmaktır mizahcıların işi. Geçmişte krallar, padişahlar, hanlar, hakanlar, sultanlar mizahcıların hedefinde iken demokrasiye geçişle bunların yerini genel bir tanımlamayla siyasetçiler almıştır. Günümüzde mizaha en fazla konu olanlar politikacılar olmaktadır. Bunun için de mizahtan hep rahatsızlık duymuştur politikacılar. Eski Türkiye'nin siyasetçileri mizaha daha hoş görüyle yaklaşırken son dönemde ülkeyi yönetenlerin o hoşgörüyü gösterdiklerini söyleyemeyiz. Eski Türkiye'de çok sayıda mizah ve karikatür dergisi çıkarken bugün neredeyse hiç çıkmıyor denilebilir. Eski gazetelerin birinci sayfalarında mutlaka bir karikatür yayınlanırken şimdi onları göremiyoruz. Televizyonlarda hiç siyasi mizah yapılamıyor. Hâl böyle olunca Yeni Türkiye'nin mizah ustaları yeni bir yöntem geliştirmişler. İnsanlar mizahsız yaşabilirler mi? Çok da etkili bir siyasi mizah yöntemi ortaya çıkmış bu sayede. Sistem çok basit aslında, siyasilerin eski söylemleriyle yeni söylemlerini arka arkaya koyuyorsunuz ve ortaya öyle zıtlıklar çıkıyor ki insanlar gülmekten kırılıyorlar. Hem insanları güldürüyorsunuz hem de siyasilere; “Bak geçmişte bunları demiştiniz, ne oldu da döndünüz” diyorsunuz. Bundan daha gerçekçi eleştiri olamaz. Seyretmek bir eğlenceli bir elenceli ki, anlatamam. Özellikle Sayın Cumhurbaşkanı'nın geçmiş konuşmalarıyla bugünkü konuşmaları öylesine çelişiyor ki gülümsemeden edemiyorsunuz. Bir de Sayın Bahçeli'nin geçmiş ve bugünkü konuşmaları çok eğlenceli ve düşündürücü. Hani mizah için gülerken düşündürüyor derler ya tam da Bahçeli'yi anlatıyor. Eski bir konuşmasında teröristbaşı için meydana ip attığı görüntüsünün ardından “Meclise gelsin konuşsun” demesini arka arkaya seyrettirmek tam da bir mizah başarısı. Mesela Sayın Cumhurbaşkanı'nın “Faiz sebep enflasyon sonuçtur” dedikten sonra faizi yükselmesi mizahçılar için iyi bir malzeme olmuş. Yine bir seçim afişinde “Yerli yolcu uçaklarımız havada” deyişinin ardından ABD'den uçak alışımız güncel mizahın malzemesi olmaktan kurtulamamış. O videoları seyrettikçe bu çağdaş mizah yöntemine hayran oluyorsunuz. Öylesine zengin bir alan ki unuttuğumuz sözleri hatırlayınca maksat hâsıl olmuştur diyorsunuz. Parti değiştiren siyasetçiler, politika değiştiren partiler ve daha neler neler! Söylemler tamamen gerçek olduğu için mizahçıların yayından kaldırılması korkusu da yok. Siz çok yaşayın e mi? Çok güldürüyorsunuz milleti.

© Yeşilgiresun