Bazı çizgiler vardır…Haritalarda görünmez. Kanun kitaplarında yazmaz. Hiçbir tabelada işaretlenmez.Ama herkes bilir.O çizgi aşıldığında geriye yalnızca kayıplar kalır.Bugün Giresun, işte böyle bir kırmızı çizginin tam üzerinde duruyor.Bir yanında fındık bahçelerinde ömrünü toprağa veren üretici…Bir yanında Karadeniz'in hırçın dalgaları…Bir yanında geleceğe umutla bakan gençler…Bir yanında ise vefayı sessizce omuzlayan insanlar…Aslında konuştuğumuz bütün meseleler dönüp dolaşıp aynı yere çıkıyor:Bir şehrin vazgeçmemesi gereken değerlerine…

EMEĞİN KIRMIZI ÇİZGİSİSon günlerde yine fındığı konuşuyoruz.2026 yılı tahmini fındık rekoltesi 704 bin 941 ton, Giresun'un payı ise 86 bin 440 ton olarak açıklandı.Yine aynı tartışmalar yaşanıyor.Oysa mesele sadece fiyat değildir.Asıl mesele; üreticinin emeğine hak ettiği değerin verilmesi, verimliliğin artırılması ve fındığın daha fazla katma değer oluşturmasıdır.Hasat kapıda…Çuvallar hazır…İşçiler hazır…Hazır olmayan tek şey ise fiyat.Mazotun, gübrenin, ilacın ve işçiliğin bu kadar arttığı bir ortamda üreticinin 350 lira talebi bir pazarlık değil, ayakta kalma mücadelesidir.Çünkü fındık, bir tarım ürününden daha fazlasıdır.Bir ailenin........

© Yeşilgiresun