90'lı yıllar, Adıyaman-Gerger Lisesinden Ordu-Ulubey Lisesine tayini çıkmış bir Edebiyat öğretmeniyiz. Mesleğin daha dördüncü yılındayız. Heyecanlıyız, mesleğin başında olmasak da tecrübeliyiz. Yoksul bir Anadolu ilçesinden (Adıyaman-Gerger) Karadeniz'in şirin bir ilçesinde göreve başlamışız. Memleketim Giresun'a yakın olması da ayrı bir güzellik. Günlerin getirdikleriyle fazla kalamasam da Ulubey'i ve Ordu'yu çok sevmiştim. İnsanı cana yakın, ilçe şirin, tabiatı da çok güzeldi. Güzel dostlar ve arkadaşlar da edinmiştim. Bazı hafta sonları da Giresun'a kaçıyordum. Ordu-Ulubey Lisesi, eski ve köklü bir liseydi. Evlenme arifesinde olduğum için Ordu'dan ev tutmadım. Ordu-Ulubey arası gidiş geliş zamanla sınırlıydı. Bir ev tutup Ulubey'de yaşamayı yeğledim. Evliliğimi Ulubey'de yaptım. İlk evimi Ulubey'in bir kenar mahallesinde açtım. Eşim İmam Hatip Lisesinde, ben de Ulubey Lisesinde görev yapmaya başladık. Öğretmen kızım Dilara, Ordu Devlet Hastanesinde dünyaya gözlerini açtı. Yani ilk evladımı da Ordu'da kucağıma aldım. Çok güzel öğretmen arkadaşlarım ve de öğrencilerim oldu. Kızım hala kendini Ordulu addeder. Aidiyet duygusu yüksek bir Ordu gerçeği vardır. Üniversiteye intisap etmeseydim belki de Ordu'ya yerleşirdim. Her daim yaşanası bir Ordu şehri gerçeği bende mevcuttur. Ordu-Ulubey Lisesinde iki yıl çalışmama rağmen, güzel dostluklar da kurdum. Prof. Ahmet Erkol, Prof. Mehmet Azimli, kültür insanı Muzaffer Günay, Nuri Kahraman, merhum Av. Cavit Kalpaklıoğlu gibi nadide arkadaşlarım oldu. Sevgili Muzaffer Günay Hoca'nın romanlarından bazılarını ilk elden görme şansım oldum. Bu Aşk Başka vb. Merhum Av.Cavit Kalpaklıoğlu abiyle de çok sohbetimiz olmuştu. AB üzerine yazdığı bir kitabını da imzalı hediye etmişti. Sohbeti dinlenecek bir Ordu beyefendisiydi. Kendine rahmet olsun.........

© Yeşilgiresun