We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

MEHMET YILMAZ'IN ARDINDAN

5 0 0
03.12.2020

1991 olmalı. Görele Lisesinde öğretmenim. Sevimli öğrencim Eyüp, "Öğretmenim, benim dayım ozan. Zonguldak'ta yaşıyor. Dayımın kitabını getirdim size" dedi. Mavi kapakta "denkleyerek hasreti" altında ak çizgi, çizginin altında "M. Yılmaz Karaibrahimoğlu",
O günün akşamı özenle, notlar alarak okudum Mehmet Yılmaz Karaibrahimoğlu'nu. O haf­taki yazımın konusu "denkleyerek hasreti"ydi. Yazımın çıktığı gazeteyi Eyüp'e verdim. Eyüp, "Bunu ben dayıma göndereyim" dedi...
Mehmet Yılmaz şiiriyle, Mehmet Yılmaz'la böyle tanıştım. Yazımla ilgili mektup gön­dermişti. Bir şiiriyle Ali Yüce'nin bir şiiri arasında bağ kurmuştum yazıda. Bunu çok değerli, özenli bulmuştu. "Benimle ilgili yazılarda ilk kez yapıldı bu saptama" diyerek sevincini belli etmişti.
Ozan Mehmet Yılmaz Karaibrahimoğlu "kömürden" emekli olunca ilk gençliğinde yerleştiği Zonguldak'tan ayrıldı tümden. Ata ocağına geldi. Yerleşti köye. Muhtarlık bile yaptı.
Arkadaştık, dosttuk. "Şiir, yazın, insan sevgisi, emeğe saygı..." ortak yönümüzdü. Köyde sürdürdü yazmayı. Görele'ye gelince buluşurduk. "Ozanım anlat, yeni şiirler vardır" derdim. Cebinden çıkarırdı yazdıklarını okurdu. Okurduk. Dizeler üstüne konuşurduk. Kimiler de kitap günlerine giderdi. Dönüşte anlatırdı yazarları, ozanları,........

© Yeşilgiresun


Get it on Google Play