Fındık, Giresun ekonomisi için çok önemlidir. Giresun ekonomisinden öte ülkemiz ekonomisi için net ihraç gelirine olanak sağlayan bir ürün olarak önemini korumaktadır. 1980 yıllarının öncesinde toplam ihracatın % 13-14'üne karşılık düşen bir ihraç geliri payına sahiptir. Deyim yerindeyse 1980 öncesinde tek başına ülkemizin enerji giderlerini karşılayan önemdedir. O dönemin deyimiyle “70 sente muhtacız” sıkıntısını gideremiyor olsa da azalttığı bilinmektedir. 1935'lerden 2000 yılına değin Giresunlu fındık üreticisinin tek geçim kaynağıdır. İnsanlar, bir yıl boyunca bahçesinde çalışarak fındık üretip satarak, hem il ekonomisine, hem de ülke ekonomisine yüksek meblağlı net katkı sağlamaktadır. 2000 yılında Kemal Derviş düzeniyle fındık ekonomisi bozulmuştur. Fındık üretimi, halkın geçimine katkı sağlayamaz duruma düştüğü gibi il ve ülke ekonomisine de katkı sağlayamaz duruma gelmiştir. Gerek fındık üretiminin ve üreticilerinin, gerekse Fiskobirlik'in yüz yıllık tarihi, hem iktisadi, hem de sosyal açıdan incelenmesi gerekli ve zorunludur. Neden?***2025 yılı üretimini gerçekleştirdikten sonra 2026 yılı için hazırlık yapmaya başladık. Son bir yıllık süreci kısaca anlatmaya çalışacağım: Bu süre içinde kendi imkânlarımızla bahçe bakımını yapmaya çalıştık. Yapraktan bitki besleme ürünü kullandık. Bir yıl içinde dört kez tekrarladık. Mayıs ayının son günlerinde işçi aracılığıyla makineli olarak ot kesimi gerçekleştirdik. Gündeliğinin yanında benzin, motor yağı, misina gibi giderlerimiz oldu. Hatta motor tamiri giderlerimiz de azımsanmayacak meblağlara ulaştı. Yağmur çok yağdığı için zorunlu olarak Mayıs........

© Yeşilgiresun