Kısa vadeli dış borç tam 243,3 milyar dolar oldu.

Ama asıl mesele borcun büyüklüğü değil.

Asıl mesele bu borcun hangi faizle ve hangi kurdan çevrileceği.

Çünkü bu 243 milyar doların büyük kısmı yeni borçla çevrilecek.

Bankalar borçlarını sendikasyonlarla yenileyecek.

Şirketler dış borç bulmaya çalışacak.

Ticari borçlar yeniden döndürülecek.

Zaten bu yapılamazsa işleri çok zor olacak.

Borcun yaklaşık 112 milyar doları bankalara,

83 milyar doları şirketlere ait.

Geri kalanın önemli bölümü ise kamu ve Merkez Bankası tarafında; bir kısmı da banka dışı finans kuruluşlarında.

Ve borç çevrilebilse bile artık dünyada para ucuz değil.

ABD’de uzun vadeli faizler yüzde 5’in üzerinde.

Dolayısıyla bu faizlerle Türkiye’nin dolar cinsi borçlanma maliyeti yüzde 7–8 bandına tırmanıyor.

Yani para bulunsa bile bedeli çok ağır oluyor.

Geçmişte yüzde 4 faizle alınmış 10 milyar dolarlık bir borcun yıllık faizi 400 milyon dolar iken,

bugün aynı borcu yüzde 7 faizle çevirdiğinizde faiz yükü 700 milyon dolara çıkıyor.

Sadece faiz farkı 300 milyon dolar yani.

Üstelik tek sorun bu da değil.

Reel sektörün 83 milyar dolarlık dış borcu olduğunu bir kez daha hatırlatayım ve olası bir kur hareketinde bu borç tam bir kâbus haline gelecek.

Özellikle geliri TL, borcu dolar ya da euro olan şirketler patır patır dökülecek.

Dolar yüzde 10........

© Yeniçağ