Bir Toplum Aynaya Bakmazsa, Bedelini Çocuklar Öder |
Şanlıurfa’da ve Kahramanmaraş’ta yaşananlar…
Aradan sadece günler geçmişken iki ayrı şehirde benzer vahşetlerin ortaya çıkması artık bir “tesadüf” değildir.
Bu bir çöküşün işaretidir.
Ve en açık haliyle bir yönetim zafiyetidir.
Henüz 15-16 yaşındaki çocukların, arkadaşlarına karşı ölümcül bir öfke taşıması…
Bu bir anlık cinnet değil, uzun süredir biriken ihmalin, denetimsizliğin ve yanlış önceliklerin sonucudur.
Hiçbir çocuk doğuştan şiddetle büyümez.
Şiddet öğrenilir, beslenir ve en tehlikelisi zamanla normalleşir.
Peki bu çocuklar bu noktaya nasıl geldi?
Onlara okulda sadece sınav kazanmak öğretildi.
Ama kaybetmeyi, öfkeyi yönetmeyi, birlikte yaşamayı kim öğretti?
Onlara başarı anlatıldı.
Ama merhamet, empati ve vicdan ne kadar anlatıldı?
Evde, sokakta, ekranlarda…
Sürekli tekrar eden bir dil var:
Ötekileştiren, kutuplaştıran, öfkeyi büyüten bir dil.
Çocuklar........