Bir toplantıda oturuyorsun, ekran açılıyor, önüne üç alternatif geliyor.

İlki tam bir facia… Bütçe uçar, takvim yanar. İkincisi idare eder ama heyecan yok. Üçüncüsü ise ışıl ışıl, sunumu hazırlayan kişinin kafasındaki rota.

O an, Washington koridorlarında dolaşan eski bir numara gelir akla; Henry Kissinger’ın Richard Nixon döneminde meşhur ettiği seçim sahnesi.

Hikâye basit… Danışman istediği yöne çekecek, lider de karar verdim hissini koruyacak.

Çözüm? Üç ya da dört yol koy.

İkisini bilerek çamura batır, birini griye boya, kendi tercih ettiğin yolu da spotla parlat. Sonra masaya tercih sizde diye bırak. Kontrol duygusu okşanınca yönlendirme görünmez olur.

Siyaset uzak görünüyor, yine de yöntem her yerde. Ofiste proje seçtirirken, evde tatil planlarken, arkadaş topluluğunda hadi oraya gidelim derken… Menü hazırlanır, iştah yönetilir.

Kahve almak istiyorsun. Önüne üç boy koyuyorlar; küçük neredeyse bedava, orta belirgin........

© Yeniçağ