Çözüm sürecinin “toplumsallaşması” partiler arasında varılacak uzlaşmalardan, bu uzlaşmaların sonucunda çıkarılacak her türlü yasalardan, kıyaslanmaz ölçüde barışı ve demokratikleşmeyi güvence altına alacak olan en temel belirleyicidir. Tepedeki uzlaşma, en tepedeki devlet ve iktidar tarafından, eğer çözüm süreci toplumsallaşmamışsa tek bir kararla bozulabilir.
İmralı “örgütlenin” derken işte bu gerçekliği dile getiriyor.
Abdullah Öcalan “örgütlenin” derken nasıl bir örgütlenmeden söz ediyor? Artık herkes bu sorunun cevabını biliyor. Belli ki İmralı var olan örgütlenmelerden söz etmiyor. Komünleşmeden söz ediyor. İyi de biz ne yapıyoruz? Mitinglere, basın toplantılarına çağrılarımız güçlü. Bu amaçla komiteler kuruluyor. Harıl harıl çalışmalar birbirini izliyor. Ama halkı komünleşmeye teşvik eden çağrılar neredeyse yok gibi.
Komünleşme zor iş, biliyorum.
Ama örgütlenme çalışmasında bir de “pilot bölge” diye bir kavram var. Pilot bölge demek, komünleşmeye en müsait bölge demek. Kürdistan’da böyle bir bölge yok mu? Dolu.
Gelin birlikte Kürdistan’ı dolaşalım ve bir “pilot bölge” saptayalım. Bu bölge bir ilçe olsun. Dem Parti vekillerinden biri (hepsi değil) gönüllü olarak o bölgeye gitsin. Yanına o ilçe Belediye eş başkanlarından birini alsın. İlçenin en yoksul mahallesine, mesela bir yıkık dökük eve, diyelim ki altı aylığına yerleşsinler. Komünleşme çalışmasına o mahalleden başlasınlar. Mahallede 100 aile varsa, en yurtsever 20 aileyi toplasın. 100 aile içinde en yoksul, dayanışmaya muhtaç diyelim ki 5 aileyi saptasın. En yurtsever 20 ailenin toplantısında bu 5 aile ile dayanışma, yardımlaşma sorununu gündeme getirsin. Şunu teklif etsin: Ben milletvekilliği maaşımın geçerli asgari ücret miktarı dışındaki kısmını her ay bu dayanışma ve yardımlaşma için masaya koyuyorum, sizler gönlünüzden ne kopuyorsa koyunuz, bu 5 aileyi açlıktan, çaresizlikten kurtarmak üzere örgütlenelim. Bu örgütlenme komündür. Aranızdan bu........

© Yeni Yaşam