Şiddeti bir yönetim biçimi olarak gündemde tutan devlet yönetiminin hayatın her alanındaki toplumsal parçalanmadan sorumlu olduğunu belirtmek durumundayız. En küçük birim olan aileden başlayarak şiddeti meşrulaştırarak, normalleştirerek siyaseti inşa etmenin geldiği nokta kadınların akla gelen her yerde katledilmesi ve şiddetin çeşitli biçimlerine maruz kalması demektir

Emine Ilgaz

Demokratik Toplumu ve ülkemizin barışını tartışıyoruz. Her ne kadar siyaset ve toplum dengesi çok ağır darbe almış olsa ve büyük oranda topluma ait olan politik organlar üzerine ‘çökülmüşse’ de bu gündem etrafında yeniden başlangıçlar yapma imkanını buluyoruz. Her geçen gün demokratikleşmeye ve barışı geliştirmeye duyduğumuz ihtiyacı da daha iyi anlıyor, hissediyoruz. Gerçek anlamda Türkiye dökülüyor. Bunu kaba bir muhalefet yapmak için belirtmiyorum. Türkiye toplumunun yaşadığı sosyal kriz bağlamında söylüyorum.

Hiçbir sorun ve hiçbir kriz sosyal kriz kadar etkili olamaz, yıkıcı olamaz. Her ülke, toplum başlangıcı olan, belirli bir süre içinde gelişme gösteren, yaşayan, değişen, dönüşen, zorlanan, sorunlarla karşı karşıya kalan ve bu sorunları aştıkça gelişme gösteren özelliklere sahiptir. Ama bu sorunlar ne olursa olsun eğer sosyal bağları güçlüyse, sosyal anlamda gelişkin ve anlam düzeyi yakalamışsa, ahlaki ve politik anlamda etkin kurumlaşmaları varsa bu sorunlar yıkıcı rol oynamaz. Hatta bazı problemler manivela görevi bile görebilir, ülkeyi, toplumu daha ileriye taşımada zorlayıcı, gelişmeyi hızlandırıcı rol oynayabilir. Örneğin toplumsallığı güçlü bir yapıda güvenlik problemleri daha sıkı bağlar kurmaya, fedakarlıklara, dayanışmaya ve cesaret örneklerine kaynaklık edebilir.

Ancak toplumsal bağlar zayıflamış ve kriz sosyal yaşama sirayet etmişse, istediğimiz kadar büyük beylik kelimelerle dünyaya meydan okuyalım, savunma silahlarımızla övünelim, ordumuzun büyüklüğünün reklamını yaparsak yapalım........

© Yeni Yaşam