Sıradan çelişkiler |
Diyorlar ki devredilen bir şey için yaşıyor bazı kimseler ve rakamlarla anlatılıyor. Dünyadır çünkü, döndüğü kadar hesaplanıp gün ve kıymet veriliyor. Yine de öfke ile hüznün bir aradalığı var, bazen yan yana yazılır, bazen de ayrı ayrı. Zaten ipler kördüğüm içindir, ateş cehennemi göstermek içindir.
Bazı günlerin adı olmuyor, takvimlere uymuyor ve hatta unutuluyor. Gün, ay, mevsim, yıl ve ölümler, arada kayboluyor. Tuzaktır aslında, kafa ile başlıyor, kafada olan bitene tertip veriyor. Zorbalık yüksek sestir, yüksek tavandır, görmeden bakmanın efsanesi, yaşanan bir hüsrandır. Dönen dünyaya bakınca, yıldızlara ya da, olmaktadır çok şey.
İnsan an’ların ve anılan peşinde geleceğe ateş ediyor. Sezgisel bir ima, duygusal bir arena, illa ki bir yol ayrımına teşebbüs edecektir. Bir yere varabilmek, bir yeri var etmek, sonra çıkıp gidebilmek. İşte bazen bazı özgürlükler yara alabilir, kanayabilir, hastalanabilir ve bir rüzgarla kendine derman bulabilir. Özgürlüktür, teğet geçmez, delip geçmez; biraz delik ve biraz da boşluk bırakabilir. İnsan yer değiştiriyor ve insan insan değiştiriyor.
Hataların yüksek payı insanda ve insan ile aklının arasındaki güzergâhta. Serbest hatıraların çemberi, serseri........