Size bir kötü bir de daha kötü haberim var. Kötü haber Çin ile ABD’nin kapışması. Daha kötü haber Çin ile ABD’nin barışması.

Bu ikisi kapışırsa ve gerilim artarsa dünya için sıkıntı büyük.

Ama daha tehlikelisi, bu iki gücün barışıp dünyayı birlikte paylaşmaya karar vermesidir.

Biri parayı, diğeri üretimi adaletsiz kullanan iki güç… Bu ikisi uzlaşırsa, milli menfaatlerini korumak isteyen ülkeler için asıl sınav başlar. Ekonomik, askerî, siyasî ve içtimaî testler kaçınılmaz olur.

Gerçekte ne Amerika’dan ne de Çin’den bahsediyorum. Finans kapitalle komünal kapitalin barışmasından bahsediyorum. Dünyada artık kapitalist olmayanların yabancı unsur sayılmasından bahsediyorum.

Sosyalizm eleştirisi gibi görünen bir kapitalizm eleştirisi yapayım önce.

Sosyalizme tek bir işlev yüklendi bu dünyada; kaynak ülkelerindeki menfaatleri kapitalistlerin değil, toplumun varlığına dönüştürmek... Petrol zengini ülkelerdeki eğilimin gerekçesi buydu. Ancak sosyalizm kalıcı bir başarı üretemedi. Gerçi biraz da rahat bırakılmadılar. Sultanlıklar hatta daha iyi performans gösterdi.

Ne dediğimin anlaşılması için bir misal vereyim; belki de Musul ve Kerkük bizde olsa günün şartlarında ezilmemek için komünist olurduk.

Neyse o devir bitti.

Artık kapitalizmin yeni meşruiyeti, “kapitalizm olsun da hangi tür kapitalizm olursa olsun” noktasından alınacak. Venezuela olayı karşısında dünyanın takındığı tavrın........

© Yeni Şafak