Tahran’ın ‘mozaik savunma’sına, ‘mozaik resimlerle’ karşılık veren Beyaz Saray’ın, İran’ın enerji altyapısını vurmayı on gün daha erteleme kararı, Trump’ın bu işten bir an önce sıyrılma yoluna girdiğini gösteriyor mu? Hatta Başkan Yardımcısı Vance’in görüşmelerde yeni aktör olarak ortaya çıkması da aynı alametlerden sayılabilir mi?

Zıt yöndeki fikirlere de, yani Trump’ın müzakere adımlarının bir oyun olduğu, İran’ı daha sert vurmak için zaman kazandığı, hatta kara operasyonlarının, ada harekâtlarının geldiğini savunanları da yerecek değiliz. Dünya böyle artık. Belirsizliği netlemek için didinenlere toleranslı olmak lazım…

Savaş uzasa da kısalsa da İran’a bir Amerikan-İsrail yönetiminin çökme ihtimalinin mucize olacağını artık görüyoruz. Şu da bir diğer gerçek; Ortadoğu’daki küreselci yapı çöküyor. Asıl iş bu zaten…

Yine benzer nedenle, ABD Başkanı’nın İran savaşına destek vermediği için cezalandıracağını ima ettiği, beyin ölümü gerçekleşmiş NATO’nun fişinin de çekilebileceği bir zamanda, İstanbul’da NATO Kolordu Karargâhı kurulmasına yönelik çalışmaları da merak ediyoruz…

***

Müzakerelerin sonuca ulaşmamama hali iki ihtimal ortaya çıkaracak; savaşın bölgeye yayılması veya yıpratma savaşına dönüşerek, uzaması. Kötü senaryoları az buçuk kestiriyoruz. Müzakereler ilerlerse ne olacağını biraz çalışalım…

“Şartlar” değişti tabii, ABD’nin istekleri mütevazı hale geldi... Pakistan Savunma Bakanı’nın veciz ifadesiyle Washington’ın vardığı eziklik noktası şöyle oldu: ‘İran’a karşı savaşın amacı Hürmüz Boğazı’nı açık tutmaya dönüştü. Mesele şu ki, savaştan önce zaten açıktı”…

Tahran’ın şartlarında ise yükselme görülüyor; Ortadoğu’daki ABD üslerinin sökülmesi, Batı bankalarındaki finansal varlıkların serbest bırakılması, on yıllardır devam eden ambargonun/yaptırımların........

© Yeni Şafak