Günün tarihini atarken, insanın eli eski yıla gidiyor.

Bir yıl boyunca yazılan 2025’in yerine, hemen bir günde 2026 yazmak kolay değil.

Alışkanlık işte. Tiryakilik gibi bir şey. Hemen bırakılmıyor.

Aradan zaman geçince, tam yeni yılı yazmaya alışırken, birden bire o yıl da bitiveriyor. Her sene aynı durum.

Türküde geçen “Bayram gelmiş neyime” sözü gibi, yeni yıl gelmiş neyime desek yeridir.

En çok da 1900’lü seneler bitip 2000’liler başlayınca yaşandı bu sıkıntı.

Hayatı boyunca 1900’lü tarih atan eski nesil, 2 ile başlamakta zorlandı.

Neyse ki 3 ile başlayana hiçbirimiz yetişemeyecek.

SOKAKTAKİ SİMİTÇİ

“Trakya’nın suyundan, Amasya’nın unundan, yeni çıktı fırından, taze sıcak gevrek simit…”

Üç tekerlekli arabasında satış yapan simitçi böyle bağırıyordu.

Güzel, hoş ama bir o kadar da düşündürücü.

Su Trakya’dan ise un niye Amasya’dan?

Trakya’da un mu yok?

Yaklaşık 900 kilometre uzaktan un getirmenin gereği nedir?

Uçsuz bucaksız tarlalar varken, büyük kısmında buğday yetiştirilirken, böyle bir şey söz konusu olamaz.........

© Yeni Şafak