We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Kalk yerine yat

91 37 1
05.06.2022

Yerimi yadırgarım ben. Yurdumu değil ama yerimi yadırgarım. İnsanım çünkü günün sonunda. “Deplasman dediğin de canım, bu dünyaya denir” diyor ya şarkıda, ondan ve öylece.

Böyle biri değildim aslında. Daha doğrusu, böyle biri olmamayı seçebileceğim bazı fırsatlar geldi önüme.

Reddettim hepsini.

Bütün soruları sormuş ve bütün cevapları bulmuş insanların o yerleşik aptallıklarına özenmedim mi sanıyorsunuz? Her şeyden anlayan, her şeyi bilen, tüm cevap anahtarlarını doldurmuş ve sanki dünyadaki hiçbir şey istiflerini bozmaya yetmeyecekmiş gibi olanlara özendim.

Acemilikten tiksinenlere, parasının hesabını bilenlere, bütün kestirmeleri ezberleyenlere özenmedim mi sanıyorsunuz? Öyle mutlu, kravatlı ve boşluksuz yaşayıp ölmelerine bile özendim. Yaşarken mezar yerlerini satın almalarına ve geride kefen parası bırakmalarına da.

Yapamadım ben. Yadırgadım yerimi. Büyük bir güvensizlik biriktirdim tüm cevaplara. Kulak kabarttım tüm sorulara.

“Yazar olmak size ne kattı?” diye sordu on beş yaşında bir velet bana. Şöyle ayakta, öne doğru bir iki adım atarak yaklaştı ve aldı mikrofonu arkadaşından. Sonra........

© Yeni Şafak


Get it on Google Play