We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Uğultu

92 31 0
20.01.2020

Havalar soğudu. İnsanlar konuşurken sözlerin ağızlarından çıkar çıkmaz buharlaştığını görüyoruz. Bu aslında hep oluyor ama biz sadece soğuk havalarda bunu gözümüzle görüyoruz.

Görünüşte çok önemli şeyler konuşuyoruz, çok önemli meselelere değiniyor, çok hayati tespitlerde bulunuyoruz. Sonra ne oluyor? Hiç! Başka bir meselede yine önemli şeyler konuşmaya başlıyoruz. Böyle devam edip gidiyor. Sözlerin bir ağırlığı, bir kalıcılığı, dokunaklılığı kalmamış gibi sanki, ağzımızdan çıkıyor, önemsendiğine dair jest ve mimiklerin sergilenmesinin ardından, belki bunu bile beklemeden buharlaşıveriyor hepsi. Meseleler hiç bu kadar masanın üstündeyken asılsızlaşmış mıydı acaba daha önce? Sanki şimdi söylenmiş hiçbir şeyin aslı yok! Sözler, iyi ihtimalle sadece söyleyenin kendisi için bir anlama geliyor. Daha dramatik ihtimalse, herkesin konuştuğu ama hiç kimsenin duymaya yanaşmadığı şeyleri duyuyor, onlardan etkileniyor, yankılarını hayatına katıyor olmak herhalde. Böyle bir yalnızlık nereye kadar, nasıl........

© Yeni Şafak