Küçük şeyleri önemseyen insanların sayısı giderek azalıyor, buna anlam vermek zor! Çünkü küçük şeyler tabiatıyla insana ve hayata dair ayrıntılardan oluşur ve büyük şeylere şeklini şemailini o küçük ayrıntılar verir. Bir ressama sadece kalın çizgilerle resim yapmasını ve ince ayrıntılara hiç girmemesini söyleyin, Picasso olsa yaptığı resmin yüzüne bakılmaz.

“Küçük detaylara takılıyorsun ve asıl büyük fotoğrafı kaçırıyorsun bazen!” dedi kendinden emin olan. “Büyük fotoğrafta duyguları göremiyorum” dedi düşünceli olan.

Bir fotoğrafa bakıp orada kaç insan olduğunu söyleyebilirsiniz ama kaç hayat olduğunu söyleyemezsiniz!

Miyuki Miyabe’nin ‘Gölge Aile’ isimli kitabından kendimizi çoğaltmaya çalışırken diğer insanları nasıl azaltmakta olduğumuza dair iğneleyici sözler: “Belki de böyle bir çağda yaşıyoruz, diye düşündü Takegami. Ben, ben, hep ben. Herkes o Tanrının cezası benliğini arıyor. Hayattaki bütün cevapları bulduğunu düşünen insanlar sözüm ona misyonlarını yerine getirmek için her şeyi yakıp yıkarken diğerlerinin ne hissettiğine zerre kadar önem vermiyorlar.”

Toplumlar toplumsal fotoğraflarda birbirlerinden farklı görünüyorlar ama........

© Yeni Şafak