Kâğıttan kayıklar |
Her şeyi insanın etki alanındaki bir şey gibi tanımlamak zamanımızın en derin problemi belki de. Aslında insanın etki alanı çok sınırlı… Buna karşılık insan birçok başka şeyin çok daha fazla şekilde etkisine açık… Bir şeyleri anlamaya çalışırken kendimizi konumlandırdığımız yer doğru değilse, bütün o anlama çabası doğal olarak boşa gidiyor ve daha kötüsü bizi de yanlışa sevk ediyor. Dahası, etki alanımızda sandığımız şeyler bizden sandığımız kadar çok etkilenmeyince hayal kırıklığına uğramamız kaçınılmaz oluyor.
Simone Weil, ‘Tanrı Sevgisi Üzerine Düzensiz Düşünceler’ kitabında insanlığın istikametinin nerede ve nasıl şaştığına inceden bir vurgu yapıyor: “Bir çiftçinin işi güneş enerjisini yakalamak yahut onu hapsetmek değildir. O, ekimini güneşe göre yapar ve bitkilerini ondan en sahih şekilde yararlanmak üzere yetiştirir. Bu emekte saklı olan çabanın mihenk noktası çiftçinin kendisi değil, güneştir. Bu durum bizim de iyiliğe erişmek için ve ruhumuzu dindirmek için, merhametin ve lütfun ışığından ayrılamayacağımızı anlatır. O çiftçi gibi hepimiz de Tanrı ile yaratılışın sahnelendiği kutsal bir dramda basit........