Cehaletin konfor alanı |
“Bir şeyi bilmediği hâlde bildiğini sanmak. Bütün insanların zihinsel hatalarının tümü büyük bir ihtimalle bundan kaynaklanır... Ve bana kalırsa bilgisizliğin sadece bu türüne cehalet denir” diyor Eflatun, ‘Sofist’ adıyla maruf kitabında.
Yazıya koyduğum başlığın biraz kışkırtıcı olduğunu kabul ediyorum ama merak etmeyin hadise çıkmaz, söylediklerimi hiç kimse üstüne alınmayacak zaten! Cehaletin konforu tam da buradan başlıyor aslında, hiçbir cahil hiçbir zaman cehaletle ilgili herhangi bir sözü üstüne alınmıyor. Esasen bir cahilin cehaletinin farkına varması, cehaletten kurtulmak için ilk adımı atmasını sağlayan şey; adı üstünde bir farkındalığa erişmek çünkü o. Gerçek ve katıksız bir cahil diye, cahilliğinin de zerre kadar farkında olmayanına deniyor.
Böyleleri garip bir şekilde ne söylerse yüksek volümde, gürültülü biçimde söylüyor. Öyle iddialı söylüyor ki, kendi sesinin yüksekliğinden sersemliyor ve adeta sarhoş oluyor. Teşhisleri kolay; onlar kadar cahil olmamak, hatta az önce ifade ettiğim gibi hiç değilse cehaletinin farkında olmak dahi kişiye görünce onları iki dakikada tanıması için yetiyor.
Rahatlıkla tanınabiliyorlar; çünkü hiç düşünmeden dışa vurdukları bariz birtakım hareketleri, tavırları var. Mesela........