Botokslu Cenaze Kime Ait (25) “Evlenmeyin erkekler, naylon kızlar çıkacak”

Atakan geldi herhalde. Evet gelmiş. Zile basmadan önce mesaj atma alışkanlığına kızardım ama şimdi çok işime geliyor. Ben ona on beş dakika sonra gel dedim. Şu e-postaları bir sindireyim. Saçımı da ıslatmaya gerek yok. Kuruttum belki. Güzelce kokumu da süreyim. Vera’nın hacı yağı gibi kokuyor dediği şu tıraş losyonunu enselerime... Oh mis.

Şimdi strateji belirleyelim. Telefonda öğreneceğimi öğrendim. Daha fazla soruya gerek yok. Sormadan anlatılan her zaman daha derindeki bilgileri verir.

-Hoş geldin Atakan. Niye ekmek aldın? Birlikte kahvaltı etmeyecek isek ekmeğe gerek yok. Ben yıllardır ekmeksiz yaşıyorum.

(Tamam ya artık Verasız bir hayata başladığıma göre ekmek, börek, sucuk hepsini yiyebilirim. Ne diyordu şair “Ye iç, güzel sev, var ise aklı şuurun/ dünya var imiş yoksa yoğ imiş ne umurun.” Bizim seveceğimiz güzeller yıllardır ağzımıza alamadığımız börekler, çörekler, baklavalar. Her köşe başında börekçi. Yıllar var yemedim şöyle bol kuş üzümlü bir Sarıyer böreği. Atakan’ı gönderdiğim gibi kendime iki porsiyon börek ısmarlayayım.)

Börek çörek reyonunda kendimi unuttum resmen. Atakan’ı takip edemiyorum. Ne anlatıyor bu çocuk? Hâl hatır sorma faslını bile geçmeden cep telefonunu açıp açıp bir şeyler gösteriyor. Bu görsel muhabbetler bana göre değil. Söz ile anlatın yahu.

Biraz önce “bizim apartman bu” diye bir şey gösterdi. Atakan’ın apartmanı mı varmış?

Daha konuyu anlayamadan “Bu dairede Nedim Hoca kalıyor” diyor. Anlattıkları hep kopuk kopuk. Takip edemiyorum. Bir oradan bir buradan sanki ralli yapıyor.

“Nedim Hoca’nın eşi Nedime Hanım da...” diye yeni bir muhabbete yelken açtı.

(Nedim ve Nedime… Düğün davetiyeleri nasıldı acaba? Oğlum Ahmet merak edecek bunu mu buldun?)

-Nedime Hanım Yenilenme........

© Yeni Şafak