Bir sempozyum ve “nezahet, nezaket, zarafet” dersi… |
Sakınan göze çöp batarmış. Külliye’de Sayın Cumhurbaşkanımızın himayelerinde, Sağlık Bakanlığımız ve Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Politikaları Kurulu’nun ortak çalışmalarıyla düzenlenen İnsanın Özü: Sağlık, Kültür ve Sanat temalı Sempozyumun ilk gününü iki gün önceki yazımda gündeme almış hayranlıkla izlediğim fikrî üretimlerden söz ederken, olaya bütün ağırlığı ve ruhuyla destek vermiş olan Sağlık Bakan Yardımcımız Dr. Yasin Erkoç üstadın adını o telaş içinde sehven yanlış yazıvermişim.
Kendisinin bunun üzerine bana yolladığı zarafet timsali notu sizlerle paylaşmazsam, sizleri ilişki ve iletişim boyutunun şahikasında bir örnekten mahrum ederdim herhalde. Şöyle demiş üstad:
“Öncelikle, ‘Sağlık, Kültür ve Sanat Sempozyumu bir harikaydı’ başlığı ile kaleme aldığınız yazınız için, tebrik ve şükranlarımı iletmek ve çok mutlu olduğumu ifade etmek isterim. İyi ki varsınız.
Yazınızda benden, ‘Saîd’ diye bahsetmişsiniz; saîd, Arapça, sa‘d (saâdet) kökünden türeyen bir kelime olup ‘talihli, mutlu’ demektir. Çok güzel bir şekilde kaleme aldığınız yazınızın içeriği ile mütenasiptir, teşekkür ederim.
Terim olarak ‘saîd’ ise, ‘Cennete girerek mutlu olacak mümin’ demektir; bu ifade de, gecenin anlam ve önemine gayet uygundur, yine teşekkür ederim. Bu vesile ile, Leyle-i Miracınızı tebrik ederim.
Not:
Sevgili Peygamberimiz (sav), ‘Her şeyin bir kalbi vardır. Kur’an’ın kalbi ise Yâsîn’dir.’ buyurmuş. Bendenizin isminin Yasin olma sebebi de budur.”
Buyurun… Son yıllarda böyle bir iletişim dersi almamıştım…
Sempozyumun ikinci gününe gelince bir başka harika idi… “Doğanın Bilgeliği” başlıklı ilk oturumun moderatörü Prof. Dr. Ümit Meriç Hanımefendi idi. Müthiş bir giriş izledik kendisinden… İbni Sina’nın sözünü hatırlattı bize: “Şifasız hastalık yoktur, irade eksikliğinden........