Eskiden yılbaşı bizim için farklı anlamlar taşırdı. Mesela çocukluğumun yılbaşlarında İstanbul; İstanbul'da istiklal caddesi ve vitrinler, hatta kar tanelerinin üzerimize konmaları, o zamanlar trafiğe açık olması nedeni ile arabaların sesleri, şık giyimli ve parfüm kokulu hanımefendiler büyülü bir ortam sergilerdi.

Hele bir Japon mağazası vardı ki, uzun uzun süslü vitrinini ve yılbaşı için yaptıkları trenli, karlı dekorunu seyretmeden geçemezdik. Elektrikli tren istasyondan kalkar, tünelleri geçer dağ ve ovaların arasından süzülür geniş vitrini dolaştıktan sonra ayni istasyonda dururdu. O tren bana Zonguldak günlerimde icra memurlarının evimize gelip iflas eden şirket yüzünden el konulan kırmızı bisikletimi, aslan heykelimi ve dedemin hediyesi olan elektrikli trenimi hatırlatırdı.

Zaman insanın yüreğini nasırlaştırıyor. Çocukluğunuzda yitirdiklerinize üzülemiyorsunuz. Sadece özlüyorsunuz. Daha sonraki yıllarımız hep farklı şehirlerde geçince özlemlerde değişiyor tabii. Kısa süren arkadaşlıklar unutulmaya, anılar........

© Yeni Mesaj