Ege'de son günlerde peş peşe gelen gelişmeler, denizlerdeki rekabetin artık yalnızca haritalar üzerindeki çizgilerden ibaret olmadığını gösteriyor. Türkiye'nin Fethiye-Kaş ve Kuzey Ege'de iki deniz milli parkı ilan etmesi, Yunanistan'ın buna itiraz etmesi ve sonbaharda yeniden gündeme gelmesi beklenen denizaltı elektrik kablosu projesi, birbirinden farklı başlıklar gibi görünüyor. Fakat hepsi aynı coğrafyada kesişiyor.

Türkiye açısından bakıldığında ilk adımın doğrudan anlamı çevre koruma. Deniz ekosistemlerinin ve biyolojik çeşitliliğin korunması için belirli alanların koruma statüsüne alınması kendi başına önemli. Ancak seçilen bölgelerin Türkiye ile Yunanistan arasında deniz alanlarına ilişkin görüş ayrılıklarının bulunduğu yerler olması, kararı daha geniş bir çerçevede tartışmaya açıyor.

Burada hukuki sınırı da doğru çizmek gerekiyor. Bir bölgenin deniz milli parkı ilan edilmesi, Türkiye'ye yeni bir deniz yetki alanı kazandırmıyor ve tek başına yeni bir deniz sınırı oluşturmuyor. Dolayısıyla bu kararı "Türkiye denizde yeni bir alan elde etti" şeklinde okumak doğru değil. Fakat hukuki bir sınır yaratmayan bir düzenlemenin siyasi açıdan tartışılması başka bir mesele.

Haritaların ötesinde

Türkiye ile Yunanistan arasındaki deniz tartışmasını yıllardır karasuları, kıta sahanlığı ve deniz yetki alanları üzerinden takip ediyoruz. Şimdi buna başka başlıklar da ekleniyor. Deniz araştırmaları, enerji projeleri, denizaltı kabloları, çevre koruma alanları, deniz mekansal planlamaları ve NAVTEX ilanları aynı coğrafyada birbirine değmeye başladı.

Bu değişim önemli. Çünkü artık yalnızca "Bu deniz alanının sınırı nereden geçecek?" Sorusuyla karşı karşıya değiliz. "Bu alanda hangi faaliyet yapılabilecek, hangi güzergah kullanılacak, hangi bölge korunacak?" Soruları da giderek önem kazanıyor. Türkiye'nin deniz milli parkları kararını bu genişleyen tablo içinde değerlendirmek gerekiyor.

Kararın çevre boyutu gerçek olabilir.........

© Yeni Mesaj