Bir ülkede vergi sistemi, yalnızca bütçe kalemlerinden ibaret değil. Vergi sistemi, devletin kime yaslandığını, kimi kolladığını, kimin sırtına bastığını gösteren en çıplak ayna.

Türkiye'de bugün o aynaya bakan herkes aynı gerçeği görmekte.

Vergi, küçük işletme için bir zorunluluk, güçlüler için bir pazarlık aracı.

Adı "uzlaşma" olan ama gerçekte sürekli hale gelmiş bir vergi affına dönüşen uygulama, bu düzenin omurgasını oluşturuyor. 2013–2024 yılları arasında Vergi Uzlaşma Komisyonları aracılığıyla 8 milyar 909 milyon TL'lik kamu alacağı silinmiş.

Bunun 2.8 milyar lirası vergi aslı, 6 milyar lirası ise cezadır.

Devlet bu parayı kaybetmemiş, bilerek ve isteyerek tahsil etmemiş.

Bu tercih tesadüf değil.

Bu tercih, siyasal ve sınıfsal.

İktidar yıllardır aynı cümleleri tekrar ediyor:

"Vergide adalet."

"Çok kazanandan çok, az kazanandan az."

Ancak gerçek hayatta işletilen sistem bunun tam tersi durumunda.

Ücretlinin vergisi daha maaşı eline geçmeden kesilir.

Emeklinin borcu bir gün gecikti mi faiz işler, haciz kapıya........

© Yeni Mesaj