“Şüphesiz göklerin ve yerin yaratılışında, gece ile gündüzün birbiri ardınca gelişinde akıl sahipleri için ibretler vardır.” (Âl-i İmrân, 190)Rabbimizin ilk emri “Oku!”dur. Ancak okumayı sadece yazılı metinleri okumak olarak anlamamak gerekir. Elbette kitaplar okunacaktır; fakat asıl önemli olan, kâinat kitabını okuyabilmek, gördükleri üzerinde tefekkür edebilmektir.Karıncadan sivrisineğe, tavşandan aslana kadar bütün canlıların yaratılışını ve hayat mücadelesini düşünmek, insanı Allah’ın kudretini anlamaya ve O’na teslim olmaya yöneltir. Aynı şekilde okumasını bilenler için tabiatta bulunan otlar, çiçekler ve ağaçlar da insana farklı mesajlar verir.İnsan; kendisinden başlayarak canlı-cansız bütün varlıkları düşünmeli, semaya yönelip gezegenleri tefekkür etmeli ve böylece tabiat kitabını okumaya çalışmalıdır.Ağacın Verdiği Hayat DersleriBir adam, bir ağacın gölgesinde oturmuş felsefe kitabı okuyordu. Okudukça zihni karışıyor, sorular zihninde büyüyordu.Başını kaldırıp ağaca baktı ve içinden şöyle geçirdi:— Keşke ağaç olsaydım; hiç düşünmeden yaşasaydım...Birden ağaç dile geldi:— Ben düşünmüyorum belki; ama düşünen insanlara çok büyük dersler verebilirim, dedi.Adam heyecanla:— Seni dinlemek isterim,........

© Yeni Meram