Emeğin, yerin altından yükselen sesi |
Cahiliye, çoğu zaman yanlış anlaşılır.Zannedilir ki cahiliye, sadece bilmemektir.Oysa cahiliye;bilip de görmezden gelmektir.Hakikati duyduğu hâlde susmak,gördüğü hâlde gözünü kapatmak,deve kuşu gibi başını kuma gömüp“ben görmedim” diyerek kendini temize çıkarmaktır.Bu yüzden cahiliye, bir bilgi eksikliği değil;bir vicdan tercihidir.Bugün artık kimse “bilmiyorduk” diyemez.Çünkü hakikat gizli değil, açıktır.Ama mesele görmek değil, görmeye razı olmaktır.Bugün emekçilerin, işçilerin, özellikle de maden işçilerinin yaşadığı tabloyu bu çerçevede okumak gerekir.Aylarca emeğinin karşılığını alamayan insanlar…Hakkını aramak için yollara düşenler…Ve çoğu zaman, seslerini duyurabilmek içinvarlık mücadelesi verenler…Bu meseleye bakarken şunu özellikle ifade etmek gerekir:Bu yazı;herhangi bir siyasi partinin,herhangi bir derneğin,herhangi bir ideolojik grubun dili değildir.Bu, bir kalemin şahitliğidir.Bir vicdanın gördüğünü söylemesidir.Çünkü hakikat taraf tutmaz.Hakikat, kendisini savunacak yürek arar.İslam, emeği sadece ekonomik bir değer olarak değil,aynı zamanda ahlaki ve hukuki bir emanet olarak görür.Allah Teâlâ........