Gerçekten sıkıldım!Artık siyasi hayaller kurmak ya da siyasi mastürbasyonla uğraşmak istemiyorum!Gına geldi!

Geçmişimizi yitirdik!Nasıl mı yitirdik?

Nasıl yitirdiğimizi yazacağız, Erhan Arıklı kalkacak ve diyecek ki “devlet şamar oğlanı değildir…”

Oysa, Erhan Arıklı’nın devleti ya da devletleri yüzünden yitirdik geçmişimizi!

Bakın bakalım, Kıbrıslı Rumlar geçmişlerini yitirmiş mi?

Haaa onların da çocukları artık bizler gibi sokaklarda oyun oynamıyor olabilir ama 50 – 100 sene önceki Kıbrıs, ne yazık ki Güney’de yaşıyor; Kuzey’de sizlere ömür!

Çocukluğumun ve ergenliğimin geçtiği bölgedeydim dün… 

Geçmişimin bir bölümü film şeridi gibi gözlerimin önünden geçti…

Köylülerimi gördüm, çocukluğumu, çocukluk günlerimi hatırladım!

Aydınköy!Aydınköy, doğduğum ve büyüdüğüm köy Gaziveren’e en yakın köydü…

Daha doğrusu hatırladığım ve eski haritalardan anladığım kadarıyla “iki yan yana köyden oluşuyordu”…Prastyo ve Livayi…

Omorfo – Lefke yolu üzerinde, önce Nicida dediğimiz ama Nikitas diye yazılan köy vardı… Sonra Prastyo, sonra Livayi, sonra Gaziveren… 

Nikitas, Güneşköy, Prastyo ve Livayi de Aydınköy oldu… 

Savaş yeni bitmişti…16 Ağustos 1974…

7 yaşında olmama tam bir ay bir gün kala, o zamanki adıyla Prastyo ve Livayi’ye ganimete gittim!

Bir karton sigara ve bir adet çok büyük şişe viski çaldım!

Köyde esir alınmayan ya da saklanan büyük yaştaki üç beş kişi viskiyi elimden aldı… Sigaraların büyük çoğunluğunu askerlere dağıttım… 

İki arkadaştık, Erkin ve ben!Ve o sigaralardan kendimize sakladıklarımızı, saklanıp içmeye başladık!

7 yaşında, sigara içince ne mi olduk?Adam olduk tabii ki!

O zamandan sonra ağzıma koymadım!

Haaa, zavallı Rum, belli ki viskiyi beraberinde götürememişti ama........

© Yeni Düzen