Linç kampanyası çok mu umurumda?Aslında evet!

Üzülüyorum!Neye mi üzülüyorum?Birincisi, Türkçe dil bilgisi kurallarını bilmeyen, Türkçe yazamayan bu kadar çok insanın varlığına tabii ki…

Öğrenememişler veya öğretememişler!

Siyasi düşüncelerimden dolayı bana saldırmayı maharet veya kahramanlık sayanların tamamı, yazı yazmayı bilmediği gibi, yazdığımı da aslında tam anlamamış!

Haaa bazı haber siteleri, tıpkı daha önce de yaptıkları gibi “lanet olsun” lafımı almışlar, haliyle Aziz Nesin’in bahsettiği kitleden yüzlerce kişi de “vurun kahpeye” noktasına gelivermiş!

Dediğim gibi, “umurumda mı?”Değil!

Veya asıl umurumda olan – cidden beni üzen, Türkçe yazamayan ve Türkçe yazılan bir yazıyı  “anlamayanların” bu kadar çok olması!

Yani hem yazdıkları Türkçe bozuk hem de okuduklarını anlamamışlar veya okuma da bilmiyorlar ki yine “öğrenememişler” veya “öğretilememiş” diyeceğim!

Ayrıca, ben bir gazeteciyim…Yazılar yazarım…Ve her yazdığımı daha çok insanın okuması, çok hoşuma gider…

Bu noktada, yazdığım yazıların reklamını yapan değerli yetkililere ve gazeteci arkadaşlarıma da teşekkür ederim!

Birkaç bin kişi okuyacakken, neredeyse yüz bin kişiye okuttunuz yazdıklarımı!

Londra’da yaşarken de yazıyordum…Zaten başka işim olmadı…Hep yazdım…

Ekmeğimi yazarak kazandım, kazanıyorum…

Londra’daki 15 yılın 7’sinde Kıbrıs Gazetesi’nde; 8’inde Londra’da haftalık Toplum Postası’nda ve Kıbrıs’ta da Avrupa – Afrika’da yazdım…

Londra’da çok milliyetçi bir ağabeyimiz vardı…O da bir gazete yayımlıyordu…

Neredeyse her hafta, “Serhat İncirli denen vatan haini bakın neler yazmış” diyerek ya Avrupa ya da Toplum Postası’ndaki yazılarımı sayfa sayfa paylaşırdı!

Bir gün, “abi, çok teşekkür ederim” dedim!Şaşırdı!

Çok sigara içerdi!Sigarasından derin bir nefes çekti; “… niye teşekkür ettin?” diye sordu!

Dedim ki; “… Abi, yazılarımı........

© Yeni Düzen