Yolculuk dönüşlerinin arafta bir duygusu vardır. Beden bir yere taşınmıştır ama ayrıldığı mekân ve zamandan kopamamıştır henüz. Eve dönülmüştür belki ama eve dönen haftalar önceki o insan değildir. Yeni buluşmalar, yeni tatlar, yepyeni hatıralar zihinde bir yer bulmaya çalışmaktadır kendine. Beden yorgundur ama bambaşka bir enerji yüklenmiştir aynı zamanda. Geride bırakılmış olanlar da başka deneyimlerin etkisi ile farklı bir yerdedirler artık. Birden bir ıssızlığa düşer insan. Sanki anlatacak çok şeyi vardır ama hikâyenin neresinden başlayacağını bilemez. Anlatıyı kurmamıştır aslında. Anlatı kurmak başlı başına bir iştir. Çok farklı anlatılar kurabilirsin yaşadıkların hakkında. Bazı fragmanlar vardır kafanda ve onları hangi müzik ile aktaracağın önemlidir. Yoğun yaşanmış bir zaman dilimi üzerine ilk kez geriye dönüp düşünmeye başlamışsındır. Yerleştirmeye çalıştığın bir bavulun vardır bu arada. Bellek de böylesi bir tasnif çalışması içindedir.

Yaz yolculuklarından dönüşler daha da zordur. Yazın hem insanı kendi içine doğru çeken bir durgunluğu hem de farklı deneyimlere açılan bir akışkanlığı vardır. Hiçbir şey yerli yerinde değildir zaten. Sen dönmüşsündür ama çevrendeki pek çok insan ya tatildedir ya da tatil planı içindedir.

Dün akşam döndüğüm Kıbrıs’ta ayağımın tozuyla bu yazıyı yazmaya çalışıyorum. Özlediğim çalışma masamda. Penceremden ağaçlara bakıyorum. Hafif esintide salınarak geçen zamanı........

© Yeni Düzen