Yoksulluğu istatistiklerle gizlemek |
Bir ülkede yoksulluk artıyorsa, bu sadece ekonomik bir başarısızlık değil; açık bir siyasi tercihtir. Bugün Kıbrıs Türk toplumunun karşı karşıya olduğu tablo da tam olarak budur: düşen yaşam standartları, derinleşen eşitsizlik ve göstermelik sosyal koruma politikalarıyla idare edilmeye çalışılan bir toplumsal kriz.
Resmi veriler bile gerçeği saklayamaz hale gelmiştir. 2014 –2021 arasında yoksulluk oranı ,2’den ,9’a, Gini katsayısı (gelir veya servet dağılımındaki eşitsizliği ölçmek için kullanılan istatistiksel gösterge) ise 34,4’ten 36,8’e yükselmiştir.
Yani pastanın hem kendisi küçülmüş, hem de dilimleri daha adaletsiz bölünmüştür. 2022 Hanehalkı Bütçe Anketi’ne göre mutlak yoksulluk oranı %,6’dır. Bu, toplumun her dört hanesinden birinin temel ihtiyaçlarını karşılayamadığı anlamına gelir. Eurostat’ın kullandığı medyan gelirin `’ı esas alındığında ise “yoksulluk riski” daha da artmaktadır.
Ancak hükümetin tercih ettiği göreli yoksulluk tanımı—medyan gelirin P’si—yoksulluğu........