Spor, insanlığın en eski ve en saf rekabet alanlarından biridir. Gücün, emeğin, azmin ve adalet duygusunun sahaya yansıdığı bu alan, aynı zamanda topluma örnek olması beklenen bir değerler bütünü taşır. Ders notlarında altı çizilen spor etiği ilkeleri, aslında yalnızca sporculara değil; yöneticilere, hakemlere, medyaya ve hatta seyirciye kadar uzanan geniş bir sorumluluk zincirini tarif eder. Kâğıt üzerinde bakıldığında tablo kusursuzdur. Peki ya sahadaki gerçek?

Bugün gelinen noktada spor, giderek “oyun” olmaktan çıkıp büyük bir ekonomik sektör hâline gelmiştir. Bu dönüşüm, beraberinde etik aşınmayı da getirmiştir. Basının kışkırtıcı dili, reyting uğruna körüklenen fanatizm ve “kazanan her zaman haklıdır” anlayışı, sporun birleştirici ruhunu zedelemektedir. Hakemi hedef gösteren manşetler, sporcuları tahrik eden yorumlar ve tribünleri adeta bir öfke arenasına çeviren söylemler,........

© Yeni Birlik