Bir önceki ‘Şerefiniz kadar altın muamması’ başlıklı köşe yazım için çok güzel yorum ve mesajlar gönderen okurlarıma çok teşekkür ediyorum. Hatta bu konuyu bir yazı dizesi haline getirmem gerektiğini söyleyen meslektaşlarım oldu. Bunları duymak ve duygulara tercüman olmak çok kıymetli. Bu hafta da bu konuya benzer bir konuyu kaleme almak istedim.

Eskiden sevginin paradan daha değerli olduğu şu dünyada, şimdi ne yazık ki sevginin karın doyurmadığı bir gerçeği yaşıyoruz..

Katılmamak mümkün mü? Birçoğumuz sevgi denilen o kutsal değeri yerler altına aldık. Ne için? Gerçekte elimizin kiri dediğimiz, ama ne yazık ki esiri olduğumuz hayatın her şeyi olan ve birçok satın alabilen bir kâğıt parçası için. Paranın sevgiye hükmettiği bu dünya da sevginin karın doyurmadığı bir gerçeği yaşamamak mümkün mü?

Birçoğunuz büyüklerinizden duyuyorsunuz değil mi? ‘Sevgi karın doyurmuyor kızım, oğlum’ ‘ Ben babanı aldım fakirlik çektim, sen çekme’ sözünü. Böyle diye diye sevginin değerini yerlere paspas yaptık. Çünkü şimdi insanları önce parayla ölçüyoruz, ondan sonra........

© Yeni Birlik