We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

ONURLU İNSANLARIN BAYRAMI MÜBAREK OLSUN!

17 0 0
01.05.2022

Ben Üsküdar, Kuzguncuk arası bir mahallede büyüdüm.

Sokağı Üsküdar, arka bahçe duvarı Kuzguncuk korusuna dayalı bir evde kardeşlerimle büyüdüm.

20 adımda okuluma giderdim.

Teyzelerimiz, abilerimiz, ablalarımız vardı.

Herkes birbirini tanırdı, bilirdi.

Biri için, o çok yoksul yardıma ihtiyacı var denildiğinde herkes eline ne gelirse kapıp koşardı.

Parası yok, çocukları var, her şeye ihtiyacı var denildiğinde herkes el ele verir koşardı.

Hiç kimsenin aklına sorgulamak gelmezdi, o doğruydu.

Onun parası yoktu.

Ya şimdi.

Çok güvendiğim biri dedi ki.

Param yok diyen hiç kimseye inanma.

Param yok diye ağlayan insanlara hiç inanma.

Çok şaşırmıştım.

Hatta duygusal anlamda çelişkiye düşüp deyim yerinde ise yıkılmıştım.

Korona dönemi ve arkasından patlayan ekonomik kriz nedeni ile herkes ve her şey çok değişti.

Param hiç yok diyenler, işler çok kötü diyenler çoğaldı.

Şaşırma hikayelerim ile "param yok diyene inanma" duygum böylece başladı.

İnsana kendini çok kötü hissettiren bir duygu.

Aldatılmış duygusu gibi.

Bir kadın bana yazıyor, Funda hanım çocuğum 8 yaşına geldi boyu uzadı büyüdü, yatağına sığmıyor yatak almam lazım hiç param yok........

© Yeni Birlik


Get it on Google Play