Türkiye genelinde devasa bir eğitim ordusu 2025-2026 eğitim-öğretim yılı için, ders başı yaptı. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB) güncel verilerine göre; ülkemizde yaklaşık 17 milyon öğrenci sıraları doldururken, onlara rehberlik eden öğretmen sayısı 1 milyon 200 bin. Kuşkusuz bu sayılar, bir ülkenin insan kaynağının büyüklüğünü ve geleceğe yönelik potansiyelini gösteren en somut niceliksel göstergelerdir. Ancak eğitimin gerçek niteliği, sadece bu istatistiksel verilerin büyüklüğünde değil; sıralardan taşan ruhun ne kadar yoğrulabildiğinde gizli.

Bu noktada karşımıza, modern dünyanın çoğunlukla birbirine karıştırdığı iki temel kavram çıkar: Eğitim ve öğretim.

Öğretim; belirli bir mekanda, planlı bir müfredat dahilinde insana mesleki beceriler, formüller, teoriler ve teknik bilgiler kazandırma sürecidir. Yani zihni bilgiyle donatmaktır. Eğitim ise; bireyin kişilik kazanmasını, ahlaki değerleri içselleştirmesini, toplumsal sorumluluk bilinci geliştirmesini sağlayan, insanın hamlıktan olgunluğa doğru attığı adımların bütünüdür.

EĞİTİMİN DE YAŞI YOKTUR

Aslında öğretim de eğitim de yaşamın kendisidir. Okul, bu muazzam yolculuğun yalnızca bir istasyonudur. Ne öğrenme yaşla sınırlıdır ne de bilgelik dört duvar arasına sıkıştırılabilir.

Türkiye’nin son çeyrek asırlık dönemine bakıldığında, AK Parti hükümetleri döneminde eğitim altyapısında paradigma değiştiren yapısal reformlara imza atıldı. Niceliksel........

© Yeni Birlik