Namazla ilgili olarak şeytan içimize durmadan fitne atar. Çünkü bu şeytanın işidir. 

Peygamber Efendimiz (asm) buyuruyor ki: “Bil ki, sen Allah’a her secde ettiğinde, Allah bununla bir dereceni yükseltir ve bir günahını bağışlar.”1  

Bir diğer hadiste Allah Resûlü (asm) kulun secde etmesiyle şeytanın perişan oluşunu şöyle bildirmiştir: “İnsanoğlu secde ayetini okuyup secde edince şeytan ağlayarak uzaklaşır. Ve şöyle der: “Eyvah!  Eyvah!  İnsanoğluna secde etmesi emrolundu. O da secde edip Cenneti hak etti. Bana da secde etmem emrolundu; Ben ise emre karşı gelip Cehennemi hak ettim.”2 

Peşimizde böyle hasım ve düşman bir şeytan varken, onun içimize isteksizlik hali atması ve bizi en yüce, en nazik ve en nezih bir ibadetten alı koymaya çalışması, onun mesleğinin gereğidir.  

O halde namazdan yılmayalım ve başarabildiğimiz kadarıyla huşû içinde kılmaya özen gösterelim. 

Acaba Ömrün Ebedî midir? 

Bediüzzaman Hazretleri, tembellik döşeğinde ve gaflet uykusunda şeytandan gelen böyle vesveselere kulak veren nefse şu soruları sorar:  

“Acaba ömür ebedî midir? Gelecek seneye, hattâ yarına kalmaya hiç kimsenin senedi var mıdır? İnsana usançlık veren şey, dünyada sonsuz seneler kalacağını zannetmesidir. Oysa vakıa tam tersidir; insanın hem ömrü azdır, hem faydasız uçup gitmektedir. Geçip giden her bir fânî günün yirmi dörtten birisini hakikî bir ebedî hayatın saadetini temin edecek güzel, hoş, rahat ve rahmet bir hizmete sarf etmek ise, usanmak şöyle dursun, bilakis ciddî bir şevk ve hoş bir zevktir.    

Diğer yandan; her gün her gün ekmek yiyen, su içen ve havayı teneffüs eden bir adam, ekmekten, sudan ve havadan usandığını söyleyebilir mi? Çünkü her an ihtiyaç........

© Yeni Asya