Bir Genişlik Olacaktır!

Hudeybiye barış anlaşması yapılmış, geriye anlaşma maddelerini yazıya dökme işi kalmıştı. Bunu Hazret-i Ali Efendimiz (ra) yapmaktaydı. Sıra tam: “Sizden biri bize gelirse geri vermeyiz. Amma bizden size bir adam gelirse Müslüman olsa bile geri vereceksin”  maddesine gelmişti ki, Müslümanlar hiddete geldi:

“Fe Sübhanallah! Müslümanların yanına gelmiş bir Müslüman, müşriklere tekrar nasıl geri verilir? Yâ Resûlallah! Bu şartı da kabul edecek misin?” 

Resulullah Efendimiz (asm):

“Evet, bizden onlara gidecek olanları Allah bizden uzak etsin! Onlardan bize gelip, geri çevireceğimiz kimseleri de muhakkak Allah biliyor! Onlar için elbette bir genişlik, bir çıkar yol yaratacaktır.”

Anlaşmanın bittiği, yazıldığı ve işin imzaya kaldığı bu dakikalarda Ebu Cendel öne atıldı. Ebu Cendel, Süheyl’in oğluydu. Bir yıl öncesinden Müslüman olmuş, ama babası Süheyl tarafından evin bir odasına kilitlenmişti. Ebu Cendel Müslümanların geldiğini duyar duymaz zincirlerini kırarak ve yerde sürüyerek Hudeybiye’ye gelmişti. Resulullah’a “Beni kurtar ya Resulallah!” diye yalvarmaktaydı. 

“İşte! Sulh şartları gereğince bana geri vereceğin kişilerden ilki budur” deyiverdi.      

Resulullah Efendimiz (asm) Ebu Cendel’in hariç kalmasını istiyordu. Fakat anlaşma henüz imza aşamasında idi. Ebu Cendel bir tarafta yalvarıyordu:

“Beni bunlara terk etme ya Resulallah!”

Resulullah Efendimiz (as):

“Henüz sulh anlaşmasını imzalamadık” Buyurdu.

Ama Süheyl diretiyordu:

“Vallahi ben de sizinle hiçbir maddeyi imzalamam!” dedi.

Resûl-i Kibriyâ Efendimiz, “Haydi, bu seferlik bunu bana bağışla ve yazıyı imza et” buyurdu. Ama Süheyl “Bu asla olmaz!” diyordu. Peygamber Efendimiz ise (asm) tekrar, “Hayır! Bunu benim hatırım için yapacaksın.” buyurdu. Buna rağmen........

© Yeni Asya