Bir arınma süreci olarak musibetler |
Bir Arınma Süreci
Musibete sağdan yaklaşalım; ne dersiniz? O bir sâfîleşme ve arınma sürecidir.
Hayat musibetlerle, kötülüklerle, sıkıntılarla, problemlerle, acı ve dertlerle, ıstırap ve hastalıklarla, gam ve göz yaşlarıyla sâfîleşir, arınır, olgunlaşır, kemâle erer, kuvvet bulur, terakki eder, mükemmelleşir, yükselir, netice verir, hayatî vazifesini yapar.
Tek düze istirahat döşeğinde geçen bir hayat meyvesizdir, verimsizdir, hantaldır, neticesizdir. Böyle bir hayat aslında sağlıklı değildir; mutlak hayır olan vücuddan çok, mutlak şer ve kötülük olan yokluğa yakındır. Çünkü hareketsizliktir.
Hayatı hastalıklar ve problemler harekete getirir ve gerek dünya hayatı lehine, gerekse ebedî âhiret hayat lehine olgunlaştırır, meyvedâr eder.
Meselâ hep durağan yaşayan, hep hareketsiz kalan ve söz gelişi gece gündüz uyuyan bir kimse daima uyuşuktur, hantaldır, dayanıksızdır, hayatilik açısından verimsizdir. Ama hep hareket eden, hep kıpır kıpır olan, hiç yerinde durmayan, hep koşan kimseler, söz gelişi bir sporcu dinamiktir, çeviktir, damarları ve kasları hayat doludur,........