Bediüzzaman, 21. Mektup’ta da Mustafa Çavuş’un şahsiyetine dikkat çeker: “Ahiret kardeşlerimden Mustafa Çavuş isminde bir zat vardı. Dininde ve dünyasında muvaffakiyetli görüyordum, sırrını bilmezdim. Sonra anladım ki, o muvaffakiyetin sebebi, ihtiyar peder ve validelerinin haklarını anlaması ve o hukuka tam riayet etmesidir. Onların yüzünden rahat ve rahmet bulmuş; inşallah ahiretini de tamir etmiştir. Bahtiyar olmak isteyen ona benzemelidir.” Bu ifadeler, Mustafa Çavuş’un hem ahlaki hem de manevi yönünü açıkça ortaya koymaktadır.

Bir başka mektubunda ise Bediüzzaman, Barla’da en yakın hissettiği talebelerini sayarken Mustafa Çavuş’u da zikreder ve kalben rahatsız olduğu bir dönemde yalnızca belirli kişileri kabul ettiğini belirtir. Bu durum, Mustafa Çavuş’un onun nazarındaki yerini daha da anlamlı kılmaktadır. Ayrıca Mustafa Çavuş, uzun yıllar boyunca Bediüzzaman’ın imamlık yaptığı mescidin ihtiyaçlarını karşılamış, temizliğini üstlenmiş ve zaruri bir işi olmadıkça vakit namazlarını burada kılmaya devam etmiştir. Bunun yanı sıra, Bediüzzaman’ın Barla’daki ikametgâhının önünde bulunan ulu çınar ağacı üzerindeki köşkü ve köşke çıkan merdiveni de o inşa etmiştir.

Ahmet Güvenç, babasının bu samimi hizmetine çocuk yaşlardan itibaren şahit olmuş ve........

© Yeni Asya